Graham Potter ogłosił 26-osobową kadrę reprezentacji Szwecji na mistrzostwa świata 2026. „Blågult” wracają na mundial po ośmiu latach przerwy, ale ich droga na turniej była daleka od spokojnej. Po fatalnych eliminacjach, zmianie selekcjonera i barażach z Ukrainą oraz Polską Szwedzi dostali drugie życie. Teraz Potter zabiera drużynę, w której największymi nazwiskami są Alexander Isak, Viktor Gyökeres, Anthony Elanga, Lucas Bergvall, Yasin Ayari, Victor Lindelöf i Isak Hien. Największym nieobecnym jest Dejan Kulusevski. Pomocnik Tottenhamu nie zdążył wrócić po długiej kontuzji kolana i nie znalazł się w kadrze. Już po ogłoszeniu listy wypadł także Emil Holm, którego zastąpił Herman Johansson z FC Dallas.
Kadra Szwecji na MŚ 2026
Bramkarze
- Viktor Johansson — Stoke City
- Kristoffer Nordfeldt — AIK
- Jacob Widell Zetterström — Derby County
Obrońcy
- Hjalmar Ekdal — Burnley
- Gabriel Gudmundsson — Leeds United
- Isak Hien — Atalanta
- Herman Johansson — FC Dallas
- Gustaf Lagerbielke — SC Braga
- Victor Nilsson Lindelöf — Aston Villa
- Eric Smith — St. Pauli
- Carl Starfelt — Celta Vigo
- Elliot Stroud — Mjällby AIF
- Daniel Svensson — Borussia Dortmund
Pomocnicy i napastnicy
- Taha Abdi Ali — Malmö FF
- Yasin Ayari — Brighton & Hove Albion
- Lucas Bergvall — Tottenham Hotspur
- Alexander Bernhardsson — Holstein Kiel
- Anthony Elanga — Newcastle United
- Viktor Gyökeres — Arsenal
- Alexander Isak — Liverpool
- Jesper Karlström — Udinese
- Gustaf Nilsson — Club Brugge
- Benjamin Nygren — Celtic
- Ken Sema — Pafos
- Mattias Svanberg — VfL Wolfsburg
- Besfort Zeneli — Royale Union Saint-Gilloise
Isak i Gyökeres. Atak ma unieść Szwecję
Największą siłą tej kadry jest ofensywa. Alexander Isak i Viktor Gyökeres to duet, którego wielu selekcjonerów mogłoby Szwecji zazdrościć. Isak daje jakość w grze tyłem do bramki, ruch między obrońcami i wykończenie. Gyökeres to napastnik bardziej bezpośredni, fizyczny i bardzo groźny w atakowaniu przestrzeni. To na nich Potter będzie budował największe nadzieje. Szwecja nie ma kadry pełnej gwiazd na każdej pozycji, ale ma dwóch napastników, którzy potrafią zamienić średni mecz w zwycięstwo. Przy grupie z Tunezją, Holandią i Japonią może to mieć kluczowe znaczenie.
Brak Dejana Kulusevskiego to największa strata. Potter długo analizował sytuację, ale ostatecznie uznał, że czasu jest za mało, by zabrać zawodnika po tak długiej przerwie. To nie jest brak jednego z wielu piłkarzy. Bez niego większa odpowiedzialność spadnie na Elangę, Bergvalla, Ayariego, Svanberga, Nygrena i Semy. Szwecja nadal ma jakość, ale traci piłkarza, który potrafił połączyć środek z atakiem. Emil Holm był w pierwotnej kadrze, ale 30 maja wypadł z listy. Jego miejsce zajął Herman Johansson. Jeszcze przy zgrupowaniu był traktowany jako 27. zawodnik i rezerwowy dla mundialowej kadry. Po urazie Holma dostał jednak miejsce w finalnej „26”.
W defensywie najważniejszymi nazwiskami są Victor Nilsson Lindelöf, Isak Hien i Carl Starfelt. To od nich będzie zależało, czy Szwecja wytrzyma mecze, w których rywal przejmie inicjatywę. Hien ma za sobą mocne doświadczenia z Serie A, Lindelöf daje spokój i ogranie, a Starfelt dobrze zna grę pod presją. Ciekawie wygląda też obecność Daniela Svenssona z Borussii Dortmund, Gabriela Gudmundssona z Leeds, Hjalamara Ekdala z Burnley czy Erica Smitha ze St. Pauli. Potter ma kilka wariantów, ale nie ma komfortu bezbłędnej defensywy.
Lucas Bergvall i Yasin Ayari to nazwiska, które mogą dać Szwecji coś więcej niż tylko pracę bez piłki. Bergvall ma talent do gry między formacjami i odważnego prowadzenia piłki. Ayari daje energię, mobilność i doświadczenie z Premier League. Do tego dochodzą Anthony Elanga, Taha Abdi Ali, Benjamin Nygren, Besfort Zeneli czy Ken Sema. Szwecja ma zawodników do kontrataku i szybkiego przejścia po odbiorze. Pytanie brzmi, czy będzie miała wystarczająco dużo kontroli, gdy trzeba będzie prowadzić grę.
Szwecja jeszcze niedawno wyglądała jak reprezentacja, która zmarnuje jedną z najlepszych ofensywnych generacji od lat. Słabe eliminacje, zwolnienie Jona Dahla Tomassona i awans uratowany dopiero przez ścieżkę Ligi Narodów nie brzmią jak spokojna droga na mundial. Potter wszedł jednak w trudnym momencie i uprościł zespół. Nie zdecydował się na wielką rewolucję taktyczną, postawił o przywrócenie porządku. To dało efekt w spotkaniach barażowych.
Kogo zabrakło w kadrze Szwecji?
Poza finalną kadrą znaleźli się m.in.:
- Dejan Kulusevski — kontuzja
- Emil Holm — kontuzja, wypadł po ogłoszeniu kadry
- Robin Olsen — poza kadrą
- Ludwig Augustinsson — poza kadrą
- Emil Krafth — poza kadrą
- Kristoffer Olsson — poza kadrą
- Sebastian Nanasi — poza kadrą
Największy ciężar ma oczywiście brak Kulusevskiego. Holm też mógłby być ważny przy ustawieniu z ofensywnie grającymi bocznymi obrońcami.
Grupa z Tunezją, Holandią i Japonią
Szwecja trafiła do grupy F. Turniej rozpocznie meczem z Tunezją, później zagra z Holandią i Japonią. Szwedzka federacja potwierdza, że mecze grupowe odbędą się w Monterrey, Houston i Dallas. To nie jest łatwa grupa. Holandia będzie faworytem, Japonia od lat jest jedną z najlepiej zorganizowanych reprezentacji spoza Europy, a Tunezja potrafi być niewygodna i bardzo zdyscyplinowana bez piłki. Dla Szwecji kluczowy będzie pierwszy mecz. Jeśli dobrze zacznie z Tunezją, może wejść w turniej z zupełnie inną energią.
