Gianni Infantino będzie miał poważnego rywala w walce o kolejną kadencję na stanowisku prezydenta FIFA. UEFA poparła kandydaturę Philippe’a Diallo, 63-letniego szefa Francuskiej Federacji Piłkarskiej, który jeszcze kilka miesięcy temu deklarował poparcie dla obecnego kierownictwa światowego futbolu. Wybory odbędą się 18 marca 2027 roku w Maroku, a europejscy działacze liczą, że uda im się doprowadzić do zmiany władz organizacji. Problem w tym, że UEFA zrzesza zaledwie 55 spośród 211 federacji należących do FIFA. Nawet jednomyślne poparcie Europy nie wystarczy więc do pokonania Infantino, który przez ostatnią dekadę zbudował silną pozycję na innych kontynentach.
Jeszcze 29 czerwca Philippe Diallo popierał reelekcję Gianniego Infantino. Niespełna pięć miesięcy później sam zamierza stanąć przeciwko niemu w wyborach na najważniejsze stanowisko w światowej piłce. W poniedziałek 16 listopada UEFA poinformowała, że podczas spotkania prowadzonego przez Aleksandra Čeferina przedstawiciele europejskich federacji zasiadający w Komitecie Wykonawczym UEFA oraz Radzie FIFA jednogłośnie opowiedzieli się za kandydaturą Francuza. Diallo przyjął propozycję, a we wtorek jego decyzja ma zostać formalnie zatwierdzona przez władze Francuskiej Federacji Piłkarskiej. Jest to efekt konfliktu, który nasilił się po tegorocznych mistrzostwach świata i doprowadził do otwartego zakwestionowania przywództwa Infantino przez część najważniejszych europejskich działaczy.
Projekt FIFA, który doprowadził do buntu europejskich federacji
Początku obecnego konfliktu należy szukać w wydarzeniach z końca lipca. Wówczas ujawniono projekt FIFA Forward Enterprise, zakładający utworzenie spółki zarządzającej częścią komercyjnych aktywów światowej federacji, w tym prawami związanymi z mistrzostwami świata. W przedsięwzięciu mieli uczestniczyć prywatni inwestorzy, którzy w zamian za wniesiony kapitał otrzymaliby udziały w nowym podmiocie. Pomysł wywołał sprzeciw części federacji, zarzucających władzom FIFA brak konsultacji i próbę przeprowadzenia jednej z najważniejszych operacji finansowych w historii organizacji bez odpowiedniego nadzoru. Ostatecznie projekt wycofano, ale dla wielu europejskich działaczy był to moment, w którym stracili zaufanie do Infantino.
We wrześniu Francuska Federacja Piłkarska oficjalnie wycofała swoje poparcie dla prezydenta FIFA, mimo że jeszcze pod koniec czerwca deklarowała gotowość do głosowania za jego reelekcją. Philippe Diallo przekonywał, że sposób zarządzania światową federacją nie odpowiada standardom, których należy oczekiwać od organizacji reprezentującej futbol na wszystkich kontynentach. Francuz krytykował zarówno próbę dopuszczenia prywatnych inwestorów do części działalności komercyjnej FIFA, jak i podejmowanie strategicznych decyzji bez odpowiednich konsultacji. Problem wykraczał już poza sam projekt finansowy. Coraz więcej działaczy zaczęło domagać się zmian w sposobie funkcjonowania organizacji.
8 października przedstawiciele europejskich federacji spotkali się w Berlinie, gdzie przyjęto program reform FIFA. Poparły go wszystkie federacje zrzeszone w UEFA z wyjątkiem Azerbejdżanu. Propozycje obejmowały między innymi wyraźniejsze rozdzielenie kompetencji poszczególnych organów, wzmocnienie Rady FIFA, zwiększenie nadzoru nad podejmowaniem decyzji finansowych oraz ograniczenie możliwości samodzielnego kierowania najważniejszymi procesami przez prezydenta. Europejscy działacze uznali również, że przeprowadzenie zmian organizacyjnych nie wystarczy, jeżeli na czele FIFA pozostanie dotychczasowe kierownictwo.
Infantino próbował jeszcze załagodzić sytuację. Podczas październikowego posiedzenia Rady FIFA przeprosił za błędy związane z komunikacją i brakiem konsultacji wokół projektu FIFA Forward Enterprise. Zaproponował również dalsze prace nad reformą zarządzania, w tym możliwość przeprowadzenia niezależnego przeglądu obowiązujących procedur. Nie przekonało to jednak części europejskich federacji. Przedstawiciele niemieckiego i angielskiego związku nadal domagali się szczegółowych wyjaśnień, a w UEFA rozpoczęto poszukiwania kandydata, który mógłby wystartować przeciwko Infantino.
Kim jest Philippe Diallo? UEFA rozważała również inne nazwiska
Wybór Diallo nie był oczywisty. Europejscy działacze początkowo rozważali wystawienie bardziej rozpoznawalnego kandydata, który dzięki swojej pozycji w światowym futbolu mógłby przyciągnąć poparcie również poza Europą. Według informacji brytyjskich mediów jednym z najpoważniejszych nazwisk był Arsène Wenger, były szkoleniowiec Arsenalu, który od 2019 roku odpowiada w FIFA za globalny rozwój piłki nożnej. Francuz nie zdecydował się jednak na kandydowanie. W medialnych spekulacjach pojawiały się także nazwiska byłych piłkarzy, między innymi Luísa Figo, a własne ambicje wyborcze zgłaszali również były reprezentant Szwajcarii Ramon Vega i japoński działacz Kōzō Tashima.
Ostatecznie UEFA postawiła na człowieka, który największe sukcesy odnosił nie na boisku, lecz w gabinetach piłkarskich organizacji. Philippe Diallo przez lata kierował podmiotem reprezentującym interesy francuskich klubów zawodowych, zasiadał we władzach tamtejszej ligi oraz pracował w strukturach FIFA zajmujących się rozstrzyganiem sporów. W 2023 roku przejął kierowanie Francuską Federacją Piłkarską po odejściu Noëla Le Graëta, a następnie został wybrany jej prezydentem. W tym samym roku dołączył do Komitetu Wykonawczego UEFA.
Francuz nie ma rozpoznawalności Wengera czy Figo, ale europejscy działacze najwyraźniej uznali, że jego doświadczenie organizacyjne będzie większym atutem niż popularność wśród kibiców. Diallo zna mechanizmy funkcjonowania federacji, uczestniczył w zarządzaniu zawodowym futbolem i w ostatnich miesiącach należał do najostrzejszych krytyków sposobu kierowania FIFA przez Infantino. Teraz będzie musiał przekonać do swoich argumentów działaczy, którzy dotychczas nie podzielali stanowiska UEFA.
UEFA ma 55 głosów. FIFA liczy 211 federacji
Największy problem Diallo nie dotyczy jednak doświadczenia, lecz matematyki wyborczej. FIFA zrzesza 211 federacji krajowych, a każda z nich dysponuje jednym głosem, niezależnie od wielkości kraju, osiągnięć reprezentacji czy znaczenia finansowego danego rynku. Europa ma 55 federacji, co stanowi nieco ponad jedną czwartą wszystkich członków światowej organizacji. Nawet gdyby wszystkie zagłosowały na Francuza, do uzyskania większości potrzebowałby on jeszcze wielu głosów z innych kontynentów.
Co istotne, poniedziałkowy komunikat UEFA nie oznacza nawet, że Diallo ma już zagwarantowane poparcie całej europejskiej piłki. Jednomyślną deklarację złożyły federacje reprezentowane w Komitecie Wykonawczym UEFA i Radzie FIFA, a nie wszystkie 55 związków należących do europejskiej organizacji. Choć większość z nich zapewne poprze wspólnego kandydata, formalne uzgodnienie stanowiska nadal wymaga rozmów. Podczas październikowego spotkania w Berlinie Azerbejdżan nie poparł programu reform, co pokazuje, że nawet w samej UEFA nie ma pełnej jednomyślności. Jeszcze większym wyzwaniem będzie zdobycie głosów poza Europą. Infantino kieruje FIFA od lutego 2016 roku, kiedy zastąpił Seppa Blattera, a w kolejnych latach rozbudowywał relacje z federacjami z Afryki, Azji i innych części świata. Jego pozycję wzmacniały między innymi programy finansowania rozwoju piłki oraz zwiększanie środków przekazywanych krajowym związkom. Urzędujący prezydent ma również poparcie wpływowych działaczy azjatyckich i afrykańskich, którzy pozytywnie oceniają rozszerzenie mistrzostw świata oraz wzrost przychodów organizacji. Diallo będzie musiał przekonać przynajmniej część z nich, że zmiana kierownictwa FIFA nie zagrozi interesom ich federacji. Dodatkowym problemem może okazać się obecność innych kontrkandydatów. Ramon Vega i Kōzō Tashima również zgłaszali zamiar ubiegania się o stanowisko, a rozproszenie głosów przeciwników Infantino mogłoby ułatwić obecnemu prezydentowi utrzymanie władzy. Nie można wykluczyć, że przed marcowym głosowaniem dojdzie do rozmów mających na celu wyłonienie jednego wspólnego kandydata opozycji. Na razie nie ma jednak porozumienia, które gwarantowałoby Diallo poparcie wszystkich federacji domagających się zmian.
Do wyborów pozostały cztery miesiące. Pierwszy termin mija już w środę
Kandydatura Diallo musi jeszcze zostać formalnie zatwierdzona przez Francuską Federację Piłkarską. To ważne, ponieważ termin zgłaszania kandydatów upływa już 18 listopada. Każda osoba ubiegająca się o stanowisko prezydenta FIFA musi uzyskać poparcie co najmniej pięciu federacji krajowych. W przypadku Francuza spełnienie tego wymogu nie powinno być trudne, choć samo zgłoszenie nie przesądza oczywiście o jego szansach w marcowym głosowaniu.
Wybory zaplanowano na 18 marca 2027 roku podczas kongresu FIFA w Rabacie. Infantino ubiega się o kolejną kadencję, a jego zwolennicy podkreślają rosnące przychody organizacji, rozwój międzynarodowych rozgrywek oraz zwiększone wsparcie finansowe dla krajowych federacji. Przeciwnicy zarzucają mu koncentrację władzy, brak przejrzystości przy podejmowaniu strategicznych decyzji i niewystarczający nadzór nad działalnością kierownictwa. W 2019 i 2023 roku Infantino nie musiał mierzyć się z rywalem w głosowaniu. Tym razem sytuacja może wyglądać inaczej. UEFA ma więc kandydata, ale do odsunięcia Infantino od władzy wciąż daleka droga. Diallo musi przekonać federacje spoza Europy, które przez ostatnią dekadę korzystały z rozbudowanych programów finansowania FIFA i w znacznej części nadal popierają obecnego prezydenta. Kilku kandydatów rywalizujących o głosy przeciwników Infantino może dodatkowo osłabić jego szanse. Europejscy działacze zdecydowali się na otwarte zakwestionowanie przywództwa Szwajcara. Teraz muszą udowodnić, że ich sprzeciw ma poparcie również poza 55 federacjami zrzeszonymi w UEFA.


