ATP Masters 1000 Paryż: Carlos Alcaraz mistrzem

Za nami ostatni tegoroczny tysięcznik. Niedzielny finał przyniósł ostateczne rozstrzygnięcie, a po mistrzowski tytuł sięgnął Carlos Alcaraz. Hiszpan pokonał Bena Sheltona, zapisując na swoim koncie piąte w tym sezonie trofeum. Sam jednak przyznaje, że triumf ten znaczy dla niego znacznie więcej niż tylko kolejny puchar do kolekcji. 

Niedzielne starcie od samego początku trzymało kibiców w ogromnym napięciu. W pierwszej partii obaj tenisiści niezwykle pilnowali własnych podań, choć Amerykanin wypracował sobie aż sześć break-pointów (w tym cztery w jednym gemie). Carlitos zdołał jednak wyjść z opresji obronną ręką i ostatecznie zamknął seta na swoją korzyść w tie-breaku. W drugiej odsłonie Shelton w końcu dopiął swego i wyszedł na prowadzenie 3:2, jednak jego radość nie trwała długo. Hiszpan błyskawicznie odrobił straty, a przy stanie 6:5 po fenomenalnej akcji w najważniejszym momencie przełamał serwującego pod olbrzymią presją rywala, kończąc mecz wynikiem 7:6(5), 7:5 i notując tym samym swoje dziewiąte zwycięstwo z rzędu. 

Sam tenisista nie ukrywał po spotkaniu, że paryski turniej był dla niego wyjątkowy. – Pod względem czysto tenisowym, to był prawdopodobnie mój najlepszy tydzień. Mogę to porównać z Wiedniem, gdzie też czułem się naprawdę komfortowo. Ale powiedziałbym, że tutaj zrobiłem przede wszystkim krok naprzód pod względem mentalnym – przyznał na gorąco 23-latek. Jak sam zaznaczył, droga po tytuł kosztowała go wiele nerwów. – Mierzyłem się z ważnymi i naprawdę trudnymi momentami wewnętrznie. Walczyłem ze sobą, starałem się być pozytywny i nie pozwalać, by negatywne myśli wpłynęły na moją grę. Jestem po prostu bardzo szczęśliwy, że w każdym meczu potrafiłem kontrolować swoje emocje – dodał z ulgą triumfator, który przecież w drodze po tytuł obronił dwie piłki meczowe (z Taylorem Fritzem w ćwierćfinale). 

Hiszpan zdradził również, co sprawiało mu największą trudność w finałowym boju. Kluczem okazało się przetrwanie potężnych serwisów rywala. – Pierwsze dwa uderzenia po jego podaniu zmuszały mnie do głębokiej defensywy. Czułem, że on zawsze ma potem pozycję do ataku, a piłka leci z ogromną siłą, co niesamowicie utrudnia jej kontrolę – analizował Carlos. 

Swoje powody do zadowolenia ma natomiast również sam Shelton. Choć porażka w finale zawsze jest nieprzyjemna (szczególnie biorąc pod uwagę jego dramatyczny bilans 1-19 w starciach z graczami z czołowej trójki rankingu), Amerykanin wyjeżdża ze stolicy Francji z podniesioną głową. – To był wspaniały turniej. Cieszę się ze swojego poziomu po pewnych rozczarowaniach z zeszłego tygodnia. Nie sądzę, żebym grał tu swój absolutnie najlepszy tenis, ale z każdym rokiem czuję się na tych kortach coraz bardziej komfortowo – podsumował 24-latek. 

Co ciekawe, awans do decydującego starcia na tak specyficznej, bardzo szybkiej nawierzchni wymagał od niego sporych zmian taktycznych. Reprezentant USA przyznał, że musiał zrezygnować ze swoich ulubionych, mocno rotowanych „kick-serwisów” i potężnych, wykręcających piłkę forhendów, tłumacząc, że w takich warunkach piłka po prostu nie odskakuje tak wysoko i nie wyrządza rywalom większej krzywdy. 

Historyczne osiągnięcia

Warto przy okazji wspomnieć, że niedzielny triumf pozwolił Alcarazowi mocno zapisać się na kartach historii. 23-latek skompletował prestiżowy „Paryski Dublet” (zwycięstwa w Roland Garros i halowym tysięczniku) jako najmłodszy zawodnik w dziejach, bijąc osiągnięcia takich legend jak Novak Djokovic, Alexander Zverev czy Andre Agassi. Wygrana w stolicy Francji to dla niego już 16. w karierze tak zwany „Big Title” (na tę statystykę składają się triumfy w Szlemach, ATP Finals, turniejach Masters 1000 i złoto olimpijskie). Tym samym w historycznym wyścigu reprezentant Hiszpanii zbliżył się na odległość zaledwie jednego takiego trofeum do swojego wielkiego rywala, Jannika Sinnera (Włoch ma ich obecnie 17). 

Dla obu niedzielnych finalistów paryski turniej to jednak nie koniec tegorocznych emocji. Przed nimi jeszcze bowiem ATP Finals w Turynie. Zamykająca sezon impreza zapowiada się fascynująco. Mimo doskonałej formy Alcaraz ucieka jednak od roli głównego faworyta. – Czuję się naprawdę komfortowo i cały czas poprawiam swoją grę. A to, czy jestem faworytem, nie leży w moich rękach. Nie chcę o tym myśleć, jadę tam po prostu cieszyć się grą – podsumował Hiszpan. 

Podobne

AUTOPROMOCJA Masz dziecko w wieku 7–18 lat? Sprawdź bezpłatną grę edukacyjną Misja: Bezpieczni →