Odeszli z Jagiellonii Białystok. Jeden strzela w Belgii, drugi wybrał Arabię Saudyjską. Co u pozostałych?

Afimico Pululu wybrał Arabię Saudyjską, Matías Nahuel przeniósł się do Malezji, a Álex Pozo został zawodnikiem holenderskiego ADO Den Haag. Jagiellonia Białystok w 2026 roku pożegnała wielu zagranicznych piłkarzy, choć nie wszyscy byli jedynie rezerwowymi, których Adrian Siemieniec nie widział w swoich planach. Najciekawiej potoczyły się losy Sameda Baždara. Bośniak w Polsce spędził na boisku niespełna 400 ligowych minut, tymczasem po przeprowadzce do Belgii zdobył już pięć bramek. Znacznie mniej powodów do zadowolenia mają Leon Flach, Andy Pelmard czy Alejandro Cantero. Sprawdziliśmy, jak radzą sobie obcokrajowcy, którzy zimą i latem 2026 roku opuścili Jagiellonię.

Afimico Pululu – wybrał Arabię Saudyjską. Cztery gole w dziesięciu meczach

Afimico Pululu był jednym z najważniejszych zawodników Jagiellonii w ostatnich latach. Trafił do Białegostoku latem 2023 roku z Greuther Fürth, a później pomógł drużynie w zdobyciu historycznego mistrzostwa Polski i Superpucharu. Zapisał się również w historii występów klubu w europejskich pucharach, zostając królem strzelców Ligi Konferencji w sezonie 2024/25. Łącznie rozegrał dla Jagiellonii 134 oficjalne spotkania, zdobył 56 bramek i zanotował 17 asyst. W samej Ekstraklasie jego dorobek wyniósł 37 goli i dziesięć ostatnich podań w 95 meczach. Ostatni sezon zakończył z piętnastoma ligowymi trafieniami, ustanawiając swój najlepszy wynik podczas pobytu w Polsce.

Jagiellonia chciała zatrzymać Angolczyka, ale rozmowy dotyczące przedłużenia wygasającego kontraktu nie zakończyły się porozumieniem. Napastnik opuścił klub po zakończeniu sezonu i przez kilka tygodni pozostawał wolnym zawodnikiem. Łączono go z drużynami z mocniejszych europejskich lig, pojawiały się również informacje o zainteresowaniu ze strony innych polskich klubów. Ostatecznie 4 sierpnia Pululu został przedstawiony jako nowy piłkarz saudyjskiego Al-Hazem, z którym podpisał kontrakt obowiązujący do czerwca 2029 roku. W Arabii Saudyjskiej Pululu nie ma problemów z regularną grą. W pierwszych dziewięciu występach Saudi Pro League rozegrał ponad 750 minut, zdobywając dwie bramki i notując asystę. Do siatki trafił przeciwko Al-Shabab oraz Al-Khaleej, a ostatnie podanie zanotował w spotkaniu z Al-Ittihad. Znacznie lepiej wypadł w Pucharze Króla, gdzie już w swoim drugim oficjalnym występie dla nowego klubu zdobył dwie bramki przeciwko Al-Bukiryah. Łącznie po dziesięciu spotkaniach miał na koncie cztery gole i jedną asystę. Trudno uznać taki początek za nieudany. Pululu regularnie występuje w podstawowym składzie i potrafi zdobywać bramki, choć jego ligowa skuteczność jest na razie niższa niż w ostatnim sezonie Ekstraklasy. W Białymstoku był jednym z największych gwiazd zespołu, który rywalizował na europejskiej arenie. W Al-Hazem ma za sobą dobre wejście do drużyny, ale na podobną pozycję wśród kibiców musi dopiero zapracować.

Samed Baždar – 397 minut w Jagiellonii, pięć bramek w Belgii

Samed Baždar może być największym zaskoczeniem całego zestawienia. W styczniu 2026 roku Jagiellonia wypożyczyła go z Realu Saragossa, licząc, że były napastnik Partizana Belgrad pomoże zwiększyć rywalizację w ofensywie. Bośniak miał wówczas 22 lata, doświadczenie z serbskiej ekstraklasy i opinię zawodnika o sporym potencjale. W Białymstoku trafił jednak na silną konkurencję, przede wszystkim ze strony Afimico Pululu. Efekt? Piętnaście spotkań Ekstraklasy, zaledwie 397 minut na boisku i tylko trzy występy w podstawowym składzie. Baždar mimo ograniczonego czasu gry zdobył trzy bramki, co nie było złym wynikiem. Jagiellonia nie zdecydowała się jednak na definitywny transfer, a napastnik wrócił do Saragossy. Nie zabawił tam długo. Już 7 sierpnia hiszpański klub sprzedał go do belgijskiego Sint-Truidense, za kwotę szacowaną przez media na około 1,5 mln euro. Belgowie zapewnili sobie zawodnika, który w Polsce był przede wszystkim zmiennikiem, ale wcześniej zdążył pokazać swoje umiejętności w Partizanie i reprezentacji Bośni i Hercegowiny.

Początek pobytu w Belgii jest imponujący. W dziewięciu spotkaniach ligowych Baždar zdobył pięć bramek, spędzając na boisku zaledwie 539 minut. Już 30 sierpnia dwukrotnie pokonał bramkarza Antwerpii w wygranym 4:1 meczu, a później trafiał przeciwko kolejnym rywalom. Ostatnią bramkę zanotował 11 października w przegranym 3:4 spotkaniu z KV Mechelen. Z pięcioma trafieniami jest najskuteczniejszym zawodnikiem Sint-Truidense w rozgrywkach ligowych. Do tego dochodzi asysta zanotowana w Lidze Europy.

Co ciekawe, średnia minut potrzebnych do zdobycia bramki jest w jego przypadku bardzo podobna do tej z Jagiellonii. W Polsce trafiał średnio raz na 132 minuty, natomiast w Belgii raz na niespełna 108 minut. Różnica polega przede wszystkim na większej liczbie szans i zaufaniu szkoleniowca. W Białymstoku musiał rywalizować z Pululu, a Belgowie zdecydowali się uczynić go jednym z najważniejszych zawodników ofensywnych. Jagiellonia niekoniecznie popełniła błąd, rezygnując z jego wykupu, ale Baždar pokazuje, że jego możliwości były zdecydowanie większe, niż sugerowała rola rezerwowego.

Matías Nahuel – kolejny egzotyczny kierunek w karierze Hiszpana

Matías Nahuel najbardziej udany okres w polskim futbolu przeżył w Śląsku Wrocław. W sezonie 2023/24 zdobył dziewięć bramek, zanotował dwie asysty i pomógł drużynie w wywalczeniu wicemistrzostwa Polski. Później zdecydował się na transfer do Maccabi Hajfa, ale w Izraelu nie potrafił utrzymać dyspozycji prezentowanej we Wrocławiu. W styczniu 2026 roku wrócił do Ekstraklasy, tym razem na zasadzie wypożyczenia do Jagiellonii Białystok. Hiszpan nie zdołał jednak odbudować dawnej pozycji. W szesnastu meczach ligowych rozegrał 641 minut, nie zdobył żadnej bramki i zanotował jedną asystę. Adrian Siemieniec najczęściej korzystał z niego jako zawodnika wchodzącego z ławki rezerwowych, a po zakończeniu sezonu Jagiellonia nie zdecydowała się na przedłużenie współpracy. Nahuel wrócił do Maccabi, ale szybko rozpoczął poszukiwania kolejnego klubu.

8 sierpnia został zawodnikiem Johor Darul Ta’zim, jednego z najbogatszych i najbardziej utytułowanych zespołów w Malezji. Klub od lat dominuje w krajowych rozgrywkach, dysponuje dużym budżetem i regularnie uczestniczy w azjatyckiej Lidze Mistrzów. Hiszpan zamienił więc Ekstraklasę na zupełnie inne środowisko, w którym sukcesy na krajowym podwórku są praktycznie obowiązkiem, a największym wyzwaniem pozostaje rywalizacja międzynarodowa. W pięciu pierwszych spotkaniach ligowych zdobył jedną bramkę, spędzając na boisku 240 minut. Trzykrotnie rozpoczynał mecz w podstawowym składzie, ale ani razu nie rozegrał pełnych 90 minut. Dołożył również krótkie występy w azjatyckich pucharach. W Johor nie jest jeszcze zawodnikiem o takiej pozycji, jaką miał podczas najlepszego sezonu w Śląsku, choć nowy klub zapewnia mu możliwość zdobywania trofeów i regularnej gry na arenie międzynarodowej.

Álex Pozo – 49 meczów w Jagiellonii, a w Holandii tylko 75 minut

Álex Pozo był jednym z najczęściej wykorzystywanych zawodników Jagiellonii w sezonie 2025/26. Hiszpan, wypożyczony z UD Almería, rozegrał 33 spotkania Ekstraklasy, zdobywając dwie bramki i notując cztery asysty. Łącznie we wszystkich rozgrywkach wystąpił 49 razy, pomagając drużynie zarówno w defensywie, jak i na bardziej ofensywnych pozycjach. Adrian Siemieniec doceniał jego uniwersalność, dzięki której mógł występować praktycznie na całej prawej stronie boiska.

Po zakończeniu wypożyczenia wrócił do Almeríi, ale nie znalazł się w planach klubu na kolejne rozgrywki. Na początku września rozwiązał kontrakt i przez kilkanaście dni pozostawał bez pracodawcy. 16 września został zaprezentowany jako nowy zawodnik ADO Den Haag, beniaminka holenderskiej Eredivisie. Podpisał umowę do czerwca 2028 roku, z możliwością przedłużenia o kolejny sezon. Dla holenderskiego klubu był to interesujący transfer, ponieważ Pozo miał za sobą ponad sto występów w LaLidze oraz doświadczenie zdobyte w Sevilli, Almeríi i Jagiellonii. Początek pobytu w Hadze nie przypomina jednak ostatniego sezonu spędzonego w Polsce. W trzech meczach Eredivisie Pozo rozegrał zaledwie 75 minut, nie zdobywając bramki ani nie notując asysty. Już podczas jego prezentacji trener Robin Peter zwracał uwagę, że Hiszpan potrzebuje czasu na poprawienie przygotowania fizycznego. Po kilku tygodniach bez regularnych występów nie był gotowy na rozgrywanie pełnych spotkań. W Jagiellonii praktycznie co tydzień pojawiał się na boisku, natomiast w Holandii musi dopiero odzyskać podobną pozycję.

Louka Prip – wrócił do rodzinnego Hvidovre i znów zdobywa bramki

Louka Prip był jednym z większych rozczarowań Jagiellonii w sezonie 2025/26. Duńczyk trafił do Białegostoku latem z Konyasporu, mając za sobą udane występy w Danii i Turcji. Szczególnie dobrze prezentował się wcześniej w Aalborgu, gdzie w sezonie 2021/22 zdobył czternaście ligowych bramek. W Jagiellonii miał zwiększyć konkurencję na skrzydłach, ale w szesnastu oficjalnych spotkaniach nie zdobył ani jednego gola. Zanotował dwie asysty i spędził na boisku niespełna 730 minut.

Już 27 stycznia klub poinformował o rozwiązaniu kontraktu za porozumieniem stron. Następnego dnia Prip wrócił do Hvidovre IF, w którym rozpoczynał seniorską karierę. Zamiast szukać kolejnego zagranicznego klubu, wybrał powrót do rodzinnej miejscowości i grę na drugim poziomie duńskich rozgrywek. Pierwsze miesiące pokazały, że była to rozsądna decyzja. W czternastu spotkaniach drugiej części sezonu 2025/26 zdobył dwie bramki i zanotował cztery asysty, a już w kwietniu przedłużono jego kontrakt do czerwca 2028 roku. Podczas trwających rozgrywek jest jednym z podstawowych zawodników Hvidovre. W czternastu meczach ligowych zdobył cztery gole i zaliczył jedną asystę, a trzynaście spotkań rozpoczynał w wyjściowej jedenastce. Ostatnie trafienie zanotował 9 listopada przeciwko Aarhus Fremad, pomagając drużynie w zwycięstwie 3:0. Duńczyk występuje obecnie na niższym poziomie niż w Ekstraklasie, ale otrzymuje regularne szanse i znów potrafi decydować o wynikach spotkań. W Białymstoku rozegrał zaledwie jedną rundę, a powrót do Hvidovre pozwolił mu szybko ustabilizować karierę.

Aziel Jackson – z Jagiellonii przez Vancouver do Minnesoty

Aziel Jackson spędził w Ekstraklasie zaledwie kilka miesięcy. Amerykanin dołączył do Jagiellonii latem 2025 roku z Columbus Crew, jednak nie wywalczył miejsca w składzie Adriana Siemieńca. W sześciu spotkaniach ligowych spędził na boisku 129 minut, nie zdobywając bramki ani nie notując asysty. Zimą klub zdecydował się na wypożyczenie go do Vancouver Whitecaps, umożliwiając pomocnikowi powrót do dobrze znanej MLS.

W Vancouver Jackson zaczął otrzymywać więcej okazji do gry. W czternastu spotkaniach wszystkich rozgrywek zdobył bramkę i zanotował trzy asysty, spędzając na boisku 654 minuty. Nie wystarczyło to jednak do przedłużenia współpracy. W sierpniu zainteresowanie zawodnikiem wykazała Minnesota United, klub, w którym Jackson występował jeszcze przed przeprowadzką do St. Louis City i Columbus Crew. 13 sierpnia Amerykanie ogłosili jego wypożyczenie z Jagiellonii do końca sezonu MLS, zapewniając sobie również opcję wykupu. W Minnesocie Jackson rozegrał siedem spotkań ligowych, zdobywając jedną bramkę. Na boisku spędził 258 minut, a jego trafienie przeciwko St. Louis City z 17 października pomogło drużynie w zwycięstwie 3:2. Łącznie w siedemnastu ligowych występach MLS dla Vancouver i Minnesoty zdobył dwie bramki oraz zanotował jedną asystę. Nadal nie jest podstawowym zawodnikiem, ale w Stanach Zjednoczonych otrzymuje znacznie więcej czasu na boisku niż w Polsce. Jackson pozostaje związany z Jagiellonią, a Minnesota ma możliwość jego definitywnego pozyskania. Dla Dumy Podlasia najważniejsze będzie teraz rozstrzygnięcie, czy Amerykanie zdecydują się na wykup. W przeciwnym razie pomocnik może ponownie znaleźć się w kadrze zespołu Adriana Siemieńca.

Leon Flach – powrót do Niemiec bez większego przełomu

Leon Flach przychodził do Jagiellonii na początku 2025 roku jako zawodnik z dużym doświadczeniem z MLS. Amerykanin posiadający również niemieckie obywatelstwo występował wcześniej w Philadelphia Union, a seniorską karierę rozpoczynał w FC St. Pauli. W Białymstoku miał pomóc w środku pola, ale nie zdołał wywalczyć miejsca w podstawowym składzie na dłużej. W sezonie 2025/26 rozegrał dwadzieścia spotkań Ekstraklasy, zdobył jedną bramkę i uzbierał 826 minut.

Latem 2026 roku Flach nie wystąpił w żadnym ligowym meczu Jagiellonii, dlatego 1 września został wypożyczony do VfL Osnabrück. Niemiecki klub występuje obecnie w 2. Bundeslidze, a transfer oznaczał dla pomocnika powrót do kraju, w którym dorastał i rozpoczynał profesjonalną karierę. Co ciekawe, w Osnabrück ponownie spotkał trenera Timo Schultza, z którym pracował już w St. Pauli. Do połowy listopada Flach rozegrał cztery ligowe spotkania, spędzając na boisku 245 minut. Nie zdobył bramki ani nie zanotował asysty, a w części spotkań pozostawał na ławce rezerwowych. Powrót na niemieckie boiska nie przyniósł więc jeszcze większej zmiany względem jego ostatnich miesięcy w Jagiellonii. Pomocnik ma jednak 25 lat i kontrakt wypożyczenia obowiązujący do końca sezonu, dlatego wciąż może wywalczyć mocniejszą pozycję w drużynie.

Andy Pelmard – po powrocie do Francji przeszkodziły kontuzje

Andy Pelmard spędził w Jagiellonii sezon 2025/26 na zasadzie wypożyczenia z Clermont Foot. Reprezentant Madagaskaru miał za sobą występy w Ligue 1 i belgijskiej ekstraklasie, dlatego jego pozyskanie miało zwiększyć możliwości defensywne zespołu Adriana Siemieńca. W Polsce rozegrał osiemnaście spotkań Ekstraklasy, spędzając na boisku niemal 1400 minut. Łącznie we wszystkich rozgrywkach wystąpił 22 razy, ale po zakończeniu sezonu wrócił do macierzystego klubu. Clermont rywalizuje obecnie w Ligue 2, a Pelmard początkowo miał problemy zdrowotne, które uniemożliwiały mu regularne występy. Na przełomie sierpnia i września zmagał się z urazem mięśniowym i opuścił kilka spotkań. Dopiero w październiku ponownie pojawił się na boisku, rozgrywając pełne mecze przeciwko Laval i Guingamp.

Później jego sytuacja znowu się skomplikowała. W spotkaniu z Nantes 30 października pozostał na ławce rezerwowych, natomiast przeciwko Rodez 7 listopada nie znalazł się w kadrze meczowej. Pelmard nie odzyskał więc regularności, którą przez pewien czas miał w Białymstoku. W jego przypadku trudno jednak oddzielić decyzje szkoleniowca od problemów zdrowotnych, które znacząco utrudniły początek sezonu.

Alejandro Cantero – trzy kluby w niespełna rok

Alejandro Cantero trafił do Jagiellonii latem 2025 roku, mając za sobą doświadczenie z Levante i Tenerife. Hiszpański skrzydłowy nie przekonał jednak do siebie Adriana Siemieńca. Rozegrał dwanaście oficjalnych spotkań, ale w Ekstraklasie występował jedynie sporadycznie. Już w styczniu 2026 roku Białostoczanie zdecydowali się na rozwiązanie kontraktu za porozumieniem stron, kończąc współpracę po zaledwie kilku miesiącach. Cantero wrócił do Hiszpanii, gdzie podpisał umowę z SD Huesca. Na zapleczu LaLigi również nie wywalczył miejsca w podstawowym składzie, a po zakończeniu sezonu ponownie został wolnym zawodnikiem. Dopiero 14 września związał się z chorwackim NK Osijek, podpisując dwuletnią umowę z możliwością przedłużenia. Chorwaci liczyli, że zawodnik posiadający doświadczenie z hiszpańskich rozgrywek pomoże drużynie w ofensywie.

W pierwszych sześciu meczach chorwackiej ekstraklasy Cantero nie zdobył bramki ani nie zanotował asysty. Najczęściej wchodził na boisko jako rezerwowy, choć w październiku otrzymał również szansę gry od początku przeciwko Istrze 1961. Ostatnio rozegrał 61 minut w przegranym 0:1 spotkaniu z Hajdukiem Split. Hiszpan od odejścia z Jagiellonii zdążył wrócić do ojczyzny i przenieść się do Chorwacji, ale nadal nie potrafi znaleźć drużyny, w której regularnie rozpoczynałby spotkania.

Tōki Hirosawa – z rezerw Jagiellonii do Podbeskidzia

Tōki Hirosawa nie należał do piłkarzy regularnie występujących w pierwszej drużynie Jagiellonii, ale również zdecydował się na zmianę klubu w 2026 roku. Japończyk trafił do Białegostoku w marcu 2024 roku i przez większość pobytu występował w rezerwach. Na trzecioligowych boiskach rozegrał 59 spotkań, zdobywając trzy bramki i notując trzy asysty. Wiosną 2026 roku został wypożyczony do KKS-u Kalisz, gdzie wystąpił trzynaście razy, strzelając gola i zaliczając asystę. Po zakończeniu sezonu Jagiellonia nie zdecydowała się na kontynuowanie współpracy. Hirosawa podpisał kontrakt z Podbeskidziem Bielsko-Biała, obowiązujący do czerwca 2027 roku z możliwością przedłużenia o kolejny sezon. W nowych barwach zaczął otrzymywać szanse w pierwszym zespole, ale na razie nie jest zawodnikiem podstawowego składu. W pierwszych sześciu ligowych występach uzbierał 194 minuty i zanotował jedną asystę, a w kolejnych meczach najczęściej pojawiał się jako zmiennik.

Jagiellonia w 2026 roku pożegnała wielu zagranicznych piłkarzy, ale nie wszystkie odejścia były decyzjami samego klubu. Pululu nie przedłużył wygasającego kontraktu, natomiast Baždar, Nahuel, Pozo i Pelmard występowali w Białymstoku jedynie na zasadzie wypożyczenia. W przypadku Jacksona i Flacha Jagiellonia nadal posiada prawa do zawodników, dlatego ich kolejne transfery mogą jeszcze mieć znaczenie finansowe dla białostoczan. Najciekawiej wygląda historia Sameda Baždara. W Jagiellonii był zmiennikiem Pululu, rozegrał niespełna 400 minut i zdobył trzy bramki. Kilka miesięcy później został najskuteczniejszym zawodnikiem Sint-Truidense w belgijskiej ekstraklasie, z pięcioma trafieniami w dziewięciu spotkaniach.

Podobne

AUTOPROMOCJA Masz dziecko w wieku 7–18 lat? Sprawdź bezpłatną grę edukacyjną Misja: Bezpieczni →