W niedzielę, po wygranym El Clasico, Robert Lewandowski celebrował 14 mistrzostwo kraju w swojej seniorskiej karierze. Nawet, gdyby Polak stwierdził, że to był już jego ostatni taniec na największej scenie i na następnego pracodawcę wybrałby sobie klub spoza Europy, który jest w stanie zaoferować lukratywny kontrakt, niewielu piłkarzy może równać się do jego osiągnięć.
Rynek weryfikuje
Wśród kibiców czy dziennikarzy mogą toczyć się dyskusje na temat poszczególnych piłkarzy, natomiast najlepszą weryfikacją ich umiejętności oraz przydatności jest rynek transferowy. Tak jak w przypadku trenerów, Pep Guardiola nie zdecyduje się na objęcie słabszego klubu, aby udowodnić krytykom, że w zespole z niższej półki też by sobie poradził, ponieważ ciągle dostaje oferty z największych drużyn, tak samo rynek działa wśród piłkarzy. Jeśli utrzymujesz w najlepszych klubach na świecie i regularnie grasz to znaczy, że ktoś widzi w tobie cechy przydatne na najwyższym poziomie. Robert Lewandowski na tym szczeblu spędził już szesnasty sezon.
W czternastu z nich – biorąc pod uwagę tyko rozgrywki ligowe – rozegrał ponad 2 000 minut, a więc był bezapelacyjnie podstawowym napastnikiem czołowego europejskiego klubu. W swoim pierwszym sezonie w Niemczech potrzebował czasu na dostosowanie się do nowych realiów, a w jeszcze trwających rozgrywkach zaczął już odczuwać swój wiek i grał rzadziej, spędzając na boisku 44% możliwego czasu. Dla Roberta Lewandowskiego utrzymywanie się na topowym poziomie nie oznacza gry w jednym z czołowych klubów jednej z pięciu topowych lig europejskich, ale występy w klubach, które seryjnie zdobywają trofea.
W 18 sezonach gry na najwyższym krajowym szczeblu rozgrywkowym, Robert Lewandowski 14 razy sięgał po trofeum dla najlepszej drużyny.
Po wyjeździe z Polski udawało mu się to w 13 z 16 sezonów. W Dortmundzie w cztery lata zdobył dwa mistrzostwa Niemiec, które są jedynymi dla Borussii w dwóch ostatnich dekadach. Dobrą grą w BVB zapracował sobie na transfer do niemieckiego hegemona. W Bayernie spędził 8 sezonów i w każdym sięgał po mistrzostwo. W 2022 roku przeniósł się do Barcelony, wówczas niebędącej w dobrej – jak na swoje standardy – sytuacji sportowej oraz finansowej. Z Blaugraną w ciągu czterech sezonów i tak sięgał po mistrzostwo Hiszpanii trzy razy. Od 17 lat zespół, w którym grał Robert Lewandowski zawsze kończył ligę jako mistrz lub wicemistrz. W swojej seniorskiej karierze nigdy nie wypadł poza podium.
Robert Lewandowski jest ewenementem
W liczbie zdobytych trofeów Robertowi Lewandowskiemu trochę brakuje do najbardziej utytułowanych zawodników, natomiast biorąc pod uwagę zdobyte mistrzostwa kraju można postawić tezę, że w historii futbolu nie ma piłkarza z lepszymi osiągnięciami. Według klasyfikacji portalu Transfermarkt – tylko dwóch zawodników zdobyło więcej mistrzostw kraju od „Lewego”. Jeśli jednak weźmiemy pod uwagę tytuły wyłącznie w pięciu czołowych ligach europejskich, nikt nie ma więcej od Roberta Lewandowskiego. Takim samym dorobkiem (czyli 13 mistrzostw) mogą pochwalić się Ryan Giggs, Manuel Neuer oraz Thomas Muller, natomiast argumentem na korzyść polskiego napastnika w tej dyskusji jest fakt, że cała trójka wygrywała ligę tylko z jednym klubem, a „Lewy” dokonał tego w dwóch krajach z trzema różnymi klubami.
Gdyby 37-latek przejrzał sobie taką klasyfikację na Transfermarkcie, znając jego ambicje, być może postawiłby przed sobą nowy cel, aby dorównać zawodnikom, którzy zdobywali mistrzostwo kraju w trzech z pięciu czołowych lig Europy (takich graczy jest dwudziestu dwóch, a jedynym, który zdobył mistrzostwo kraju w czterech ligach jest Joao Cancelo) oraz z czterema różnymi klubami (tego dokonali tylko Cancelo, Ibrahimovic i Vidal). Z drugiej strony, Robert Lewandowski może wybrać słabszą ligę (MLS czy Saudi Pro League) i zaatakować rekord szesnastu tytułów ligowych należący do Norwega Roara Stranda oraz Roya Chipoliny z Gibraltaru (obaj zakończyli już karierę). Dokładając krajowy tytuł z piątym klubem „Lewy” wyrównałby też rekord pod tym względem. Ewentualne odejście z Barcelony otworzy przed kapitanem reprezentacji Polski perspektywę na zapisanie się na kartach historii.
Pierwszoplanowa postać
Robert Lewandowski tytułów nie zdobywał przypadkowo, podziwiając jak jego koledzy zdobywają kolejne gole i punkty, a sam miał w zdecydowanej większości z nich gigantyczny udział. Prześledźmy sezon po sezonie dorobek ligowy Roberta Lewandowskiego biorąc pod uwagę najważniejszą statystykę dla piłkarza bez podziału na pozycje (% rozegranych minut) oraz najważniejszą statystykę dla napastnika (gole):
- Sezon 2008/09 (Lech) – 90% możliwych minut, 14 goli
- 2009/10 (Lech) – 93% możliwych minut, 18 goli, król strzelców
- 2010/11 (BVB) – 52% możliwych minut, 8 goli
- 2011/12 (BVB) – 94% mozliwych minut, 22 gole
- 2012/13 (BVB) – 85% możliwych minut, 24 gole
- 2013/14 (BVB) – 91% możliwych minut, 20 goli, król strzelców
- 2014/15 (Bayern) – 81% możliwych minut, 17 goli
- 2015/16 (Bayern) – 87% możliwych minut, 30 goli, król strzelców
- 2016/17 (Bayern) – 91% możliwych minut, 30 goli
- 2017/18 (Bayern) – 71% możliwych minut, 29 goli, król strzelców
- 2018/19 (Bayern) – 97% możliwych minut, 22 gole, król strzelców
- 2019/20 (Bayern) – 90% możliwych minut, 34 gole, król strzelców
- 2020/21 (Bayern) – 80% możliwych minut, 41 goli, król strzelców
- 2021/22 (Bayern) – 96% możliwych minut, 35 goli, król strzelców
- 2022/23 (Barcelona) – 83% możliwych minut, 23 gole, król strzelców
- 2023/24 (Barcelona) – 81% możliwych minut, 19 goli
- 2024/25 (Barcelona) – 78% możliwych minut, 27 goli
- 2025/26 (Barcelona) – 44% możliwych minut, 13 goli
Obok regularności Roberta Lewandowskiego nie można przyjść bez podziwu. Od 16 sezonów gra w klubie z najwyższej światowej półki. W dwunastu z nich strzelał co najmniej 20 goli. Obecnie ma jeszcze szansę, aby przedłużyć serię kolejnych sezonów z minimum 15 bramkami do piętnastu. W dokładnie połowie swoich sezonów zostawał królem strzelców ligi.
Robert Lewandowski nie tylko znajdował się w klubach, które seryjnie wygrywały mistrzostwa, ale również prowadził je do podniesienia trofeum. W 12 z 14 mistrzowskich sezonów spędził na boisku ponad 2/3 maksymalnego czasu gry oraz strzelał ponad 15 goli.
Długowieczność
Przy porównaniach karier piłkarzy często toczy się dyskusje czy ważniejsza jest długowieczność zawodnika czy szczyt jego formy. Jeśli przyjmiemy, że utrzymywanie się na światowym poziomie jest kluczowym czynnikiem, wówczas niewielu zawodników może równać się z Robertem Lewandowskim. Polak już przez blisko dwie dekady należy do światowej czołówki napastników. Jest w czołówce strzelców swojej ligi krajowej, trafia do siatki w Lidze Mistrzów i regularnie występuje w podstawowym składzie. Pomijając pierwszy sezon za granicą oraz ten obecny, gdy wiek zaczął już robić swoje, Robert Lewandowski nie miał lat, w których był poza formą. Omijały go poważniejsze urazy i nie dotykały go kryzysy strzeleckie. Wybitnie profesjonalne podejście do zawodu przyniosło swoje efekty.
Cieszmy się, że żyjemy w erze Roberta Lewandowskiego, bo – bez względu na to ile macie lat – prawdopodobnie drugiego Polaka z takimi sukcesami w futbolu klubowym już nie będzie dane nam podziwiać.
