Sam Greenwood po niespełna roku spędzonym w Pogoni Szczecin wrócił do Anglii, a jego transfer do Bristol City miał kosztować ponad dwa miliony euro. Fredrik Ulvestad ponownie pracuje z Thomasem Thomasbergiem, Leonardo Koutris wybrał słoweńskie Celje, a Danijel Lončar występuje w Indonezji. Najbardziej skomplikowana okazała się historia Mariana Huji, który w ciągu kilku miesięcy zamienił Szczecin na Rumunię i Maroko, podczas gdy Pogoń musiała dochodzić przed FIFA należności za jego sprzedaż. Nie wszyscy byli piłkarze Portowców mogą być zadowoleni ze zmiany klubu. Mads Agger nadal spędza większość czasu na ławce rezerwowych, a Greenwood nie zdobył jeszcze pierwszej bramki w Championship. Sprawdziliśmy, jak radzą sobie zagraniczni zawodnicy, którzy opuścili Szczecin w 2026 roku.
Sam Greenwood – powrót do Anglii za ponad dwa miliony euro
Sam Greenwood miał zostać jedną z gwiazd Pogoni Szczecin, ale jego pobyt przy Twardowskiego trwał niespełna rok. Anglik trafił do Polski pod koniec sierpnia 2025 roku z Leeds United, mając za sobą występy w Premier League oraz na jej zapleczu. Wcześniej grał również w Middlesbrough i Preston North End. Sprowadzenie zawodnika z takim doświadczeniem było jednym z głośniejszych ruchów Portowców, choć od początku pojawiały się pytania o warunki finansowe całej operacji. Oficjalna kwota transferu z Leeds nie została ujawniona. Część mediów podawała, że Pogoń zapłaciła za Anglika około dwóch milionów euro, natomiast późniejsze doniesienia wskazywały na brak podstawowego odstępnego i zagwarantowanie Leeds procentu od kolejnej sprzedaży. Na boisku Greenwood nie stał się jednak zawodnikiem, od którego rozpoczynano ustalanie składu. W dwudziestu spotkaniach Ekstraklasy zdobył trzy bramki i zanotował dwie asysty, spędzając na murawie 1274 minuty. Potrafił pokazać umiejętności techniczne i skuteczność przy wykonywaniu stałych fragmentów gry, ale nie osiągnął poziomu, którego część kibiców oczekiwała po zawodniku z doświadczeniem w angielskim futbolu. Mimo to już pod koniec czerwca 2026 roku pojawiła się możliwość sprzedaży pomocnika do Bristol City.
Angielski klub zdecydował się na definitywne pozyskanie Greenwooda, a według doniesień medialnych kwota transakcji wyniosła około 2,3–2,5 mln euro. Dla Pogoni była to jedna z największych sprzedaży ostatnich lat, choć ze względu na rozbieżne informacje o wcześniejszym transferze z Leeds nie można jednoznacznie określić rzeczywistego zysku. Co istotne, Szczecinianie sprzedali zawodnika po zaledwie dwudziestu ligowych występach, mimo że nie należał do bezdyskusyjnych liderów zespołu. Powrót do Championship nie przyniósł Anglikowi natychmiastowej poprawy sytuacji sportowej. W pierwszych dziesięciu ligowych spotkaniach Bristol City rozegrał 378 minut, nie zdobywając bramki ani nie notując asysty. Większość meczów rozpoczynał na ławce rezerwowych, a ostatni dotychczasowy występ przypadł na październikowe spotkanie z Blackburn Rovers. Greenwood wrócił więc do ligi, którą dobrze znał, ale na razie nie przekonał nowego szkoleniowca, że powinien regularnie wychodzić w podstawowej jedenastce.
Leonardo Koutris – po trzech latach w Pogoni wybrał Celje
Leonardo Koutris przez kilka sezonów był jednym z najbardziej doświadczonych zawodników Pogoni. Grek trafił do Szczecina zimą 2023 roku z Olympiakosu Pireus, mając za sobą występy w reprezentacji narodowej oraz niemieckiej Fortunie Düsseldorf. W drużynie Portowców szybko wywalczył miejsce na lewej stronie defensywy, a jego doświadczenie przydawało się szczególnie w okresach walki o europejskie puchary i podczas kolejnych finałów Pucharu Polski. Łącznie rozegrał dla Pogoni 133 oficjalne spotkania, zdobywając cztery bramki i notując dwanaście asyst. Po zakończeniu sezonu 2025/26 kontrakt Greka wygasł, a klub zdecydował się go nie przedłużać. Koutris nie pozostał jednak długo bez pracodawcy. Latem podpisał umowę ze słoweńskim NK Celje, obowiązującą do czerwca 2028 roku. Nowy klub przedstawiał go jako doświadczonego obrońcę, który ma pomóc w rywalizacji na krajowym i europejskim poziomie. Dla Greka oznaczało to kolejny zagraniczny kierunek po występach w Grecji, Niemczech i Polsce.
W słoweńskiej ekstraklasie Koutris rozegrał dziewięć spotkań, spędzając na boisku 551 minut. Nie zdobył bramki ani nie zanotował asysty, a część występów rozpoczynał na ławce rezerwowych. Celje rywalizuje również w Lidze Europy, gdzie Grek otrzymywał szanse gry, choć nie należał do piłkarzy regularnie rozgrywających pełne spotkania na obu frontach. W Pogoni przez długi czas był podstawowym lewym obrońcą, natomiast w Słowenii na razie częściej musi dzielić minuty z konkurentami. Nie zmienia to faktu, że po odejściu ze Szczecina znalazł klub zapewniający mu możliwość występów w europejskich rozgrywkach.
Danijel Lončar – z Pogoni do Indonezji. Asysta przeciwko Melbourne Victory
Danijel Lončar zakończył pobyt w Pogoni po sezonie, w którym praktycznie nie pojawiał się na boisku. Chorwat trafił do Szczecina zimą 2023 roku z NK Osijek i początkowo był wartościowym uzupełnieniem środka defensywy. Jego przygodę z Ekstraklasą regularnie komplikowały jednak problemy zdrowotne. Łącznie rozegrał dla Portowców 74 oficjalne spotkania, ale w rozgrywkach 2025/26 wystąpił zaledwie czterokrotnie. Ostatni mecz zakończył przedwcześnie po otrzymaniu czerwonej kartki. Kiedy latem wygasł jego kontrakt, Pogoń nie zdecydowała się na kontynuowanie współpracy.
Na początku sierpnia Lončar podpisał umowę z indonezyjskim Persib Bandung, klubem posiadającym jedną z największych baz kibicowskich w kraju. Dla chorwackiego obrońcy była to pierwsza przeprowadzka poza Europę, a jednocześnie okazja do regularnej gry po długim okresie spędzonym głównie poza boiskiem. W Indonezji trafił do drużyny, która występuje nie tylko w rozgrywkach krajowych, lecz także w azjatyckiej Lidze Mistrzów Dwa. Początkowo musiał czekać na swoją szansę, ale w kolejnych tygodniach zaczął coraz częściej pojawiać się w podstawowym składzie. Do początku listopada rozegrał dziesięć spotkań we wszystkich rozgrywkach, z czego siedem rozpoczynał od pierwszej minuty. Szczególnie udany był dla niego występ przeciwko Melbourne Victory 28 października. Persib wygrał 2:0, a Chorwat zanotował asystę przy pierwszej bramce. Tydzień później rozegrał pełne spotkanie w rewanżowym meczu z Australijczykami, zakończonym zwycięstwem 2:1.
W lidze indonezyjskiej również zaczął otrzymywać więcej minut. Rozgrywał pełne spotkania między innymi przeciwko Garudayaksa FC, a na początku listopada wystąpił przez 90 minut w meczu z Java United. Jego obecna sytuacja znacząco różni się od ostatniego sezonu w Szczecinie, kiedy nie miał okazji do regularnej rywalizacji. Lončar nie został jeszcze niekwestionowanym liderem Persib, ale po wyjeździe do Azji ponownie gra w piłkę na poziomie seniorskim i może uczestniczyć w międzynarodowych rozgrywkach.
Fredrik Ulvestad – w Danii ponownie pracuje z Thomasem Thomasbergiem
Fredrik Ulvestad był jednym z najbardziej doświadczonych pomocników Pogoni Szczecin. Norweg trafił do klubu latem 2023 roku po występach w tureckim Sivassporze, a wcześniej grał między innymi w Burnley i Djurgårdens IF. W Szczecinie szybko stał się ważnym zawodnikiem środka pola. Potrafił zabezpieczać defensywę, pomagać w rozegraniu i brać udział w akcjach ofensywnych, a jego doświadczenie miało szczególne znaczenie podczas trudniejszych fragmentów sezonu. Jednym z trenerów, którzy regularnie korzystali z jego usług, był Thomas Thomasberg.
Kiedy Duńczyk latem 2026 roku opuścił Pogoń i objął Odense Boldklub, szybko pojawiły się informacje, że chciałby ponownie pracować z Ulvestadem. Na początku września Norweg przeniósł się do Danii, podpisując kontrakt do czerwca 2028 roku. Transfer nie był przypadkowy. Thomasberg znał możliwości pomocnika, a Odense potrzebowało doświadczonego zawodnika, który pomoże uporządkować grę w środku pola. Mimo znajomości z trenerem Ulvestad nie rozpoczął pobytu w Danii od regularnych występów przez pełne 90 minut. Początkowo otrzymywał jedynie krótkie szanse, a dopiero w kolejnych tygodniach częściej pojawiał się w podstawowym składzie. Do listopadowej przerwy reprezentacyjnej rozegrał sześć meczów Superligaen, uzbierawszy około 450 minut. Nie zdobył bramki ani nie zanotował asysty. W odróżnieniu od ostatniego okresu pobytu w Pogoni musiał więc ponownie walczyć o pozycję w drużynie, mimo że szkoleniowiec dobrze znał jego umiejętności. Ulvestad ma już 34 lata, dlatego przeprowadzka do Odense nie musi być początkiem kolejnego etapu rozwoju, lecz sposobem na kontynuowanie kariery w dobrze znanym środowisku trenerskim. Norweg wciąż może być ważnym zawodnikiem duńskiego klubu, szczególnie jeżeli utrzyma regularność, którą stopniowo odzyskiwał przed listopadową przerwą.
Léo Borges – opuścił Pogoń i szybko wywalczył miejsce w Sigmie Ołomuniec
Léo Borges rozpoczął sezon 2026/27 jeszcze w Pogoni, ale już na początku września został zawodnikiem Sigmy Ołomuniec. Brazylijczyk dołączył do Portowców latem 2022 roku z FC Porto, do którego wcześniej trafił z Internacionalu Porto Alegre. W Szczecinie z każdym kolejnym sezonem odgrywał coraz większą rolę. Najczęściej występował na lewej stronie defensywy, choć potrafił również grać bliżej środka obrony. W ostatnim okresie należał do zawodników regularnie wykorzystywanych przez szkoleniowców Pogoni.
6 września Sigma ogłosiła jego definitywne pozyskanie. W mediach pojawiały się informacje o kwocie sięgającej 1,7 mln euro, choć według „Kuriera Szczecińskiego” była to maksymalna wartość transakcji po uwzględnieniu dodatkowych warunków. Czeski klub sprowadził piłkarza posiadającego kilkuletnie doświadczenie w Ekstraklasie, a także umiejętność występowania na kilku pozycjach w defensywie. Dla Borgesa był to kolejny krok w europejskiej karierze, która wcześniej prowadziła go przez Portugalię i Polskę. Brazylijczyk szybko znalazł miejsce w składzie nowego zespołu. W pierwszych siedmiu spotkaniach czeskiej ekstraklasy spędził na boisku 574 minuty i zanotował jedną asystę. Ostatnie podanie zaliczył już 13 września przeciwko Viktorii Pilzno, kiedy Sigma wygrała na wyjeździe 3:2. W kolejnych tygodniach regularnie rozgrywał pełne mecze przeciwko takim rywalom jak Sparta Praga, Teplice, Slovan Liberec czy Hradec Králové.
Borges zdobył także bramkę w krajowym pucharze. 9 września trafił do siatki przeciwko Prostějovowi, choć Sigma ostatecznie odpadła po serii rzutów karnych. Brazylijczyk nie miał zatem problemów z odnalezieniem się w nowym otoczeniu. W Pogoni był ważnym zawodnikiem defensywy, a w Czechach niemal od początku otrzymuje podobną liczbę minut.
Marian Huja – najpierw Rumunia, później Maroko. Pogoń musiała interweniować w FIFA
Marian Huja rozegrał w Pogoni zaledwie pół sezonu, ale okoliczności jego odejścia okazały się znacznie bardziej skomplikowane niż w przypadku większości pozostałych zawodników. Portugalczyk trafił do Szczecina latem 2025 roku z Petrolulu Ploiești, w którym przez kilka sezonów należał do podstawowych obrońców. W Polsce szybko otrzymał szanse gry. Jesienią wystąpił w piętnastu meczach Ekstraklasy, zdobywając dwie bramki i notując asystę. Nie był więc zawodnikiem, którego Pogoń próbowała pozbyć się z powodu całkowicie nieudanego transferu.
Już podczas zimowego okna pojawiła się jednak możliwość powrotu Huji do Rumunii. 6 lutego szczeciński klub ogłosił wypożyczenie obrońcy do CFR Cluj. Portugalczyk szybko wywalczył miejsce w podstawowym składzie i wiosną rozegrał jedenaście spotkań ligowych. Po zakończeniu sezonu rumuński klub zdecydował się na definitywne pozyskanie zawodnika, korzystając z klauzuli wykupu przewidzianej w umowie wypożyczenia. Według lokalnych mediów kwota transakcji wynosiła około 250 tys. euro. Problem w tym, że CFR Cluj nie uregulowało należności wobec Pogoni. Szczeciński klub skierował sprawę do FIFA, domagając się zapłaty wraz z odsetkami. W sierpniu Piotr Koźmiński z Goal.pl informował, że chodzi o 237 tys. euro, a FIFA stanęła po stronie Portowców. Spór finansowy trwał w momencie, gdy Huja zdążył już znaleźć kolejnego pracodawcę. 21 sierpnia Raja Casablanca ogłosiła podpisanie z nim kontraktu obowiązującego do czerwca 2029 roku.
W Maroku początkowo regularnie występował w podstawowym składzie. Według rumuńskich doniesień do początku listopada rozegrał osiem spotkań i zdobył jedną bramkę. Później pojawiły się informacje o możliwym kolejnym rozstaniu. Serwis Ziua de Cluj przekazywał, że sztab Raja Casablanca nie jest w pełni zadowolony z dyspozycji obrońcy i rozważa wcześniejsze zakończenie współpracy. Marokańskie media przedstawiały jednak inne stanowisko, wskazując, że sam zawodnik nie chce opuszczać klubu. Nie ma więc podstaw, aby uznać jego odejście za przesądzone.
Mads Agger – sprowadzony zimą, wypożyczony już latem
Mads Agger miał zwiększyć rywalizację w ofensywie Pogoni, ale jego pobyt w Szczecinie bardzo szybko przybrał nieoczekiwany obrót. Duńczyk trafił do klubu pod koniec lutego 2026 roku z Sønderjyske, gdzie potrafił regularnie zdobywać bramki i uczestniczyć w akcjach ofensywnych. Według doniesień medialnych Pogoń zapłaciła za niego około 500 tys. euro, licząc, że będzie zawodnikiem mogącym szybko pomóc drużynie. W trzynastu oficjalnych występach zdobył jednak tylko jedną bramkę, a jego rola nie była na tyle duża, aby klub zdecydował się bezwarunkowo na dalsze korzystanie z jego usług.
Już 31 sierpnia ogłoszono wypożyczenie Aggera do szwedzkiego BK Häcken. Umowa miała obowiązywać do końca roku, a klub otrzymał opcję wykupu zawodnika. Duńczyk trafił do drużyny prowadzonej przez Jensa Gustafssona, byłego szkoleniowca Pogoni. Mogło się wydawać, że praca z trenerem znającym realia szczecińskiego klubu pomoże mu w odzyskaniu regularności. Rzeczywistość okazała się jednak znacznie trudniejsza. W pierwszych siedmiu spotkaniach Allsvenskan spędził na boisku około 145 minut. Nie zdobył bramki ani nie zanotował asysty, a wszystkie mecze rozpoczynał na ławce rezerwowych. Przeciwko Degerforsowi 24 października pojawił się na murawie jedynie na końcowe kilkanaście minut, natomiast w części kolejnych spotkań nie otrzymywał nawet możliwości wejścia na boisko.
Dla Pogoni najważniejsze będzie teraz rozstrzygnięcie przyszłości zawodnika. Agger został sprowadzony za znaczącą jak na Ekstraklasę kwotę, a po zaledwie kilku miesiącach opuścił klub. W Szwecji na razie nie pokazał wystarczająco dużo, aby można było zakładać, że Häcken na pewno zdecyduje się na transfer definitywny. Jeżeli opcja wykupu nie zostanie wykorzystana, Duńczyk wróci do Szczecina z problemem podobnym do tego, z którym wyjeżdżał – niewielką liczbą rozegranych minut i brakiem mocnej pozycji w drużynie.
Renyer – nieudana przygoda z Pogonią i powrót do Brazylii
Renyer miał być jednym z ciekawszych młodych piłkarzy sprowadzonych przez Pogoń, ale jego pobyt w Szczecinie zakończył się bez większego znaczenia dla pierwszej drużyny. Brazylijczyk trafił do klubu w lutym 2025 roku, podpisując kontrakt do czerwca 2028 roku. Wcześniej uchodził za duży talent Santosu, gdzie rozwijał się w młodzieżowych zespołach i otrzymywał szanse w seniorskim futbolu. Poważne problemy zdrowotne wyhamowały jednak jego karierę, a przeprowadzka do Polski miała być okazją do rozpoczęcia kolejnego etapu.
W Pogoni nie udało mu się odbudować pozycji. Przez wiele miesięcy pozostawał poza podstawową kadrą meczową, a klub nie korzystał z niego regularnie na poziomie Ekstraklasy. 2 stycznia 2026 roku ogłoszono rozwiązanie kontraktu za porozumieniem stron. Umowa, która pierwotnie miała obowiązywać jeszcze przez ponad dwa lata, została więc zakończona po niespełna roku współpracy. Po wyjeździe ze Szczecina wrócił do Brazylii, gdzie związał się z Azuriz Futebol. W dostępnych zestawieniach pojawiają się jego występy w rozgrywkach regionalnych, ale trudno potwierdzić, aby w 2026 roku wywalczył regularne miejsce w podstawowym składzie. W jego przypadku Pogoń nie straciła zawodnika odgrywającego ważną rolę w drużynie, lecz zakończyła projekt związany z pozyskaniem młodego piłkarza, który po problemach zdrowotnych nie potrafił wrócić na oczekiwany poziom.


