Legia Warszawa w 2026 roku przeprowadziła spore zmiany w kadrze, żegnając między innymi zawodników, którzy jeszcze niedawno stanowili o sile drużyny. Juergen Elitim wybrał grę na zapleczu tureckiej ekstraklasy, Radovan Pankov przeniósł się do Indonezji, a Sergio Barcia, który w Warszawie nie potrafił wywalczyć miejsca w składzie, został sprzedany do portugalskiej Bragi za 1,5 mln euro. Część byłych legionistów szybko odnalazła się w nowym otoczeniu, inni nadal mają problemy z regularnymi występami. Sprawdziliśmy, jak radzą sobie zagraniczni piłkarze, którzy opuścili Legię zimą 2026 roku oraz podczas letniego okna transferowego przed sezonem 2026/27.
Radovan Pankov – z Legii do Indonezji. Już zakłada opaskę kapitana
Radovan Pankov był jednym z zawodników, których Marek Papszun chciał zatrzymać w Warszawie. Serbski obrońca spędził przy Łazienkowskiej trzy sezony, rozegrał ponad sto spotkań, zdobył Puchar Polski i zapisał się w pamięci kibiców między innymi dzięki swoim występom w europejskich pucharach. Legia nie zdołała jednak porozumieć się z nim w sprawie nowego kontraktu. Pankov zdecydował się na dość nieoczywisty kierunek, podpisując dwuletnią umowę z Persiją Dżakarta, jednym z najbardziej rozpoznawalnych klubów w Indonezji. Serb szybko odnalazł się na tamtejszych boiskach, choć jeszcze przed rozpoczęciem sezonu zmagał się z kontuzją mięśnia czworogłowego uda. W obecnych rozgrywkach 31-latek wystąpił w dziewięciu meczach indonezyjskiej Super League, z czego osiem rozpoczął w podstawowym składzie. Zdążył również zapracować na zaufanie trenera Shin Tae-yonga, który mianował go zastępcą kapitana zespołu. Gdy podstawowy kapitan Rizky Ridho nie rozpoczynał spotkań przeciwko PSIM Yogyakarta oraz Aremie FC, to właśnie Pankov wyprowadzał drużynę na boisko z opaską na ramieniu. W październikowym wywiadzie dla oficjalnej strony Persiji przyznawał, że traktuje tę funkcję jako duże wyróżnienie, choć jednocześnie podkreślał, że odpowiedzialność za kierowanie zespołem nie jest dla niego niczym nowym. W spotkaniu z PSIM oddał zresztą opaskę Ridho, gdy ten pojawił się na boisku w 75. minucie. Transfer do Indonezji mógł wydawać się zaskakującym wyborem, ale Pankov nie został tam piłkarzem szukającym ostatniej szansy na regularną grę. Jest ważnym zawodnikiem Persiji, a zaufanie, którym obdarzono go już w pierwszych miesiącach, najlepiej pokazuje jego pozycję w drużynie.
Juergen Elitim – podstawowy zawodnik Bursasporu
Odejście Juergena Elitima również nie było decyzją, której oczekiwał Marek Papszun. Kolumbijczyk należał do podstawowych pomocników Legii, a jego kontrakt wygasał wraz z końcem sezonu 2025/26. Szkoleniowiec otwarcie przyznawał, że chciałby zatrzymać zarówno jego, jak i Pankova, jednak klub nie zdołał porozumieć się z zawodnikami w sprawie warunków dalszej współpracy. Elitim postanowił kontynuować karierę w Bursasporze. Wybór mógł zaskakiwać, ponieważ chodzi o klub występujący na drugim poziomie tureckich rozgrywek, choć mający bogatą historię i mistrzostwo kraju zdobyte w 2010 roku. Jeszcze kilkanaście lat temu Bursaspor rywalizował w Lidze Mistrzów z Manchesterem United czy Valencią, a dzisiaj próbuje odzyskać miejsce w tureckiej elicie.
Kolumbijczyk jest jednym z najczęściej występujących zawodników nowej drużyny. Dotychczas rozegrał 14 spotkań w tureckiej 1. Lig, spędzając na boisku 1126 minut i notując dwie asysty. Wszystkie mecze rozpoczynał w podstawowym składzie, a jego pozycja w zespole pozostaje niezagrożona. Elitim nie imponuje statystykami ofensywnymi, lecz w jego przypadku najważniejsze jest organizowanie gry i udział w rozegraniu piłki. Bursaspor zamierza walczyć o powrót do krajowej elity, a były pomocnik Legii ma być jednym z zawodników odpowiedzialnych za środek pola. W Warszawie występował w europejskich pucharach, dlatego przeprowadzka na zaplecze tureckiej ekstraklasy mogła wydawać się krokiem wstecz. Na razie nie ma jednak powodów do narzekania na liczbę minut, choć sam poziom rozgrywek jest oczywiście niższy od tego, do którego przyzwyczaił się w ostatnich latach.
Sergio Barcia – w Legii rezerwowy, teraz gra w Portugalii
Sergio Barcia to jeden z ciekawszych przypadków w całym zestawieniu. Hiszpan trafił do Legii latem 2024 roku z CD Mirandés i początkowo otrzymywał szanse na regularne występy. Stosunkowo szybko stracił jednak miejsce w składzie, a jego pierwszy sezon w Polsce zakończył się zaledwie 15 oficjalnymi spotkaniami i dwoma zdobytymi bramkami. Latem 2025 roku został wypożyczony do UD Las Palmas, gdzie jego sytuacja zmieniła się diametralnie. Na zapleczu hiszpańskiej ekstraklasy rozegrał 34 mecze, zdobył bramkę i zanotował asystę. Ponownie stał się podstawowym zawodnikiem, a jego występy wzbudziły zainteresowanie innych klubów. W Warszawie nie wiązano już z nim większych nadziei, tymczasem udany sezon w Hiszpanii pozwolił mu wrócić do gry o zdecydowanie ciekawsze oferty.
Choć Las Palmas ostatecznie nie zdecydowało się na wykupienie Hiszpana, Legia i tak zdołała na nim zarobić. Pod koniec czerwca 2026 roku Barcia został sprzedany do SC Braga za 1,5 mln euro, podpisując kontrakt obowiązujący do 2030 roku. Portugalczycy umieścili w nim również klauzulę odstępnego wynoszącą 40 mln euro, co oczywiście nie oznacza, że zawodnik jest obecnie tyle wart. W nowym klubie 25-latek nie ma jeszcze niepodważalnego miejsca w podstawowym składzie, ale regularnie otrzymuje swoje szanse. W portugalskiej ekstraklasie rozegrał siedem spotkań, uzbierawszy 521 minut, a do tego pojawiał się na boisku w Lidze Konferencji. Otrzymywał szanse zarówno w eliminacjach europejskich pucharów, jak i później w fazie ligowej rozgrywek. Jego historia jest o tyle interesująca, że Legia nie potrafiła znaleźć dla niego miejsca w drużynie, a kilkanaście miesięcy później sprzedała go do klubu rywalizującego w europejskich pucharach. Barcia potrzebował przede wszystkim regularnej gry, którą dostał dopiero po wyjeździe z Warszawy.
Ermal Krasniqi – z Legii do ligi tureckiej
Ermal Krasniqi pojawił się w Legii latem 2025 roku na zasadzie wypożyczenia ze Sparty Praga. Reprezentant Kosowa miał zwiększyć rywalizację na skrzydłach, jednak jego pobyt w Warszawie trudno uznać za szczególnie udany. W 32 oficjalnych spotkaniach zdobył dwie bramki i zaliczył dwie asysty. Po zakończeniu sezonu warszawski klub nie zdecydował się na kontynuowanie współpracy, a piłkarz wrócił do Czech, skąd ostatecznie przeniósł się do tureckiego Amedsporu. Nowy klub Kosowianina występuje obecnie w Süper Lig, a więc na wyższym poziomie rozgrywkowym niż Bursaspor, do którego trafił Elitim. Krasniqi bardzo szybko wywalczył miejsce w podstawowej jedenastce. W jedenastu dotychczasowych meczach tureckiej ekstraklasy zdobył bramkę i zanotował dwie asysty, spędzając na murawie ponad 900 minut. Wszystkie spotkania rozpoczynał od pierwszej minuty. Zawodnik kojarzony w Polsce przede wszystkim z grą na skrzydle bywa obecnie wykorzystywany również w bardziej defensywnej roli, na prawej stronie boiska. Na początku listopada zdobył premierową bramkę w nowych barwach, przyczyniając się do zwycięstwa 5:1 nad Eyüpsporem. We wrześniu zaliczył natomiast dwie asysty przeciwko İstanbul Başakşehir, a jego zespół wygrał tamto spotkanie 5:0. Kosowianin nie imponuje liczbami, ale w przeciwieństwie do okresu spędzonego w Warszawie może liczyć na pełne zaufanie szkoleniowca. W Legii nie przekonał do siebie na tyle, aby pozostać w drużynie, natomiast w Turcji regularnie wychodzi na boisko od pierwszej minuty i otrzymuje zadania także na innych pozycjach.
Marco Burch – w Szwajcarii gra wszystko od początku do końca
Marco Burch po przyjściu do Legii w 2023 roku nie potrafił na dłużej wywalczyć miejsca w podstawowym składzie. Szwajcar przez pewien czas występował również na wypożyczeniu w Radomiaku Radom, gdzie prezentował się całkiem przyzwoicie i zdobył trzy ligowe bramki. Po powrocie do Warszawy nadal nie należał jednak do najważniejszych zawodników. Na początku stycznia 2026 roku rozwiązał kontrakt za porozumieniem stron, a następnie został piłkarzem Servette FC, wracając do ojczyzny po ponad dwóch latach spędzonych w Polsce. Legia nie otrzymała za niego odstępnego, ale zakończyła współpracę z obrońcą, który nie miał większych perspektyw na regularną grę przy Łazienkowskiej. Zmiana klubu okazała się dla niego korzystna. Jeszcze w rundzie wiosennej poprzedniego sezonu rozegrał 18 spotkań w szwajcarskiej Super League, a w obecnych rozgrywkach uzbierał już jedenaście występów. Wszystkie rozpoczynał w podstawowym składzie i za każdym razem przebywał na boisku przez pełne 90 minut. Do tego zdobył jedną bramkę. Łącznie daje to 990 minut rozegranych w obecnym sezonie ligowym, czyli komplet możliwych minut w jedenastu spotkaniach. W Legii Burch był przede wszystkim zawodnikiem uzupełniającym kadrę, natomiast w Genewie stał się podstawowym obrońcą, którego trener praktycznie nie zdejmuje z boiska. Jeszcze niedawno w Warszawie zastanawiano się, czy jest w stanie regularnie występować na odpowiednim poziomie. W Servette nie ma obecnie podobnego problemu, a liczba rozegranych minut najlepiej pokazuje, jak zmieniła się jego sytuacja.
Noah Weißhaupt – po rozstaniu z Legią odzyskał regularność w Niemczech
Noah Weißhaupt był jednym z najbardziej rozczarowujących letnich transferów Legii przed sezonem 2025/26. Niemiec przychodził na wypożyczenie z Freiburga, mając już za sobą występy w Bundeslidze i Lidze Europy. W Warszawie kompletnie nie potrafił jednak przekonać do siebie sztabu szkoleniowego. W dziesięciu oficjalnych spotkaniach zanotował jedną asystę, a na początku stycznia 2026 roku Legia skorzystała z możliwości przedterminowego zakończenia wypożyczenia. Skrzydłowy wrócił do Freiburga, ale jeszcze w tym samym miesiącu został wypożyczony do Hannoveru 96, gdzie występował na zapleczu niemieckiej ekstraklasy. Tam również nie rozegrał wielu spotkań, kończąc rundę z sześcioma występami ligowymi i jednym golem. Latem 2026 roku Weißhaupt definitywnie rozstał się z Freiburgiem, podpisując kontrakt z Darmstadt 98. Niemiecki klub zdecydował się więc na pozyskanie zawodnika, który przez poprzednie kilkanaście miesięcy nie potrafił ustabilizować swojej pozycji w żadnej z drużyn. W obecnym sezonie 2. Bundesligi skrzydłowy rozegrał jedenaście meczów, zdobywając bramkę i notując asystę. Nie są to liczby, które robią szczególne wrażenie, ale Niemiec ponownie zaczął regularnie występować i otrzymuje zdecydowanie więcej minut niż podczas pobytu w Warszawie. W Darmstadt gra zresztą razem z Yosuke Furukawą, byłym skrzydłowym Górnika Zabrze. Obaj mają za sobą nieudane okresy w Ekstraklasie, choć obecnie to Weißhaupt znajduje się w znacznie lepszej sytuacji. Furukawa zmagał się ostatnio z problemami zdrowotnymi i nie może liczyć na podobną regularność.
Mileta Rajović – w lidze nadal bez gola, choć w pucharze już trafił
Mileta Rajović miał być jednym z zawodników, którzy pomogą Legii wrócić do walki o najwyższe cele. Napastnik sprowadzony z Watfordu latem 2025 roku nie spełnił jednak pokładanych w nim oczekiwań. W 50 oficjalnych spotkaniach dla warszawskiego klubu zdobył dziesięć bramek, ale jego występy regularnie spotykały się z krytyką. Po rozpoczęciu sezonu 2026/27 stracił miejsce w podstawowym składzie, a na początku września został wypożyczony do FC Midtjylland. Umowa obowiązuje do końca rozgrywek i zawiera opcję wykupu przez duński klub. Powrót do ojczyzny miał pozwolić mu na odbudowanie skuteczności, choć od początku musiał rywalizować o miejsce w ataku drużyny występującej również w europejskich pucharach. W duńskiej Superligaen Rajović rozegrał dotychczas siedem spotkań, w których uzbierał zaledwie 180 minut, nie zdobył bramki i zanotował jedną asystę. Aż pięć razy pojawiał się na murawie z ławki rezerwowych. Nie oznacza to jednak, że w nowych barwach w ogóle nie trafił do siatki. Już 10 września zdobył bramkę z rzutu karnego i zaliczył asystę w spotkaniu Pucharu Danii przeciwko Sundby, wygranym przez Midtjylland aż 7:0. Był to jego pierwszy gol dla duńskiego klubu, choć zdobyty przeciwko rywalowi z niższej ligi. W kolejnych tygodniach napastnik otrzymywał także okazje do gry w europejskich pucharach, ale trudno uznać, że wywalczył sobie mocną pozycję w drużynie. Dla Legii istotne będzie przede wszystkim to, czy Duńczycy zdecydują się na definitywne pozyskanie zawodnika. Na razie Rajović nadal nie przypomina napastnika, którego sprowadzano do Warszawy z nadzieją na regularne zdobywanie bramek.
Claude Gonçalves – nowy początek w Mariborze
Claude Gonçalves dołączył do Legii latem 2024 roku po kilku udanych sezonach w Łudogorcu Razgrad. Doświadczenie zdobyte w Bułgarii miało pomóc Portugalczykowi w szybkim odnalezieniu się w Ekstraklasie, jednak jego pobyt w Warszawie nie przebiegał zgodnie z oczekiwaniami. Wiosną 2026 roku, już pod wodzą Marka Papszuna, nie rozegrał ani jednego oficjalnego spotkania. Stało się jasne, że jego przyszłość znajduje się poza Legią, dlatego latem przeniósł się do słoweńskiego NK Maribor. Klub z bogatą historią występów w europejskich pucharach miał zapewnić mu możliwość regularnej gry, której od dłuższego czasu brakowało mu przy Łazienkowskiej.
W nowym zespole Gonçalves rzeczywiście otrzymuje szanse, choć nie zawsze występuje od pierwszej minuty. W dziesięciu dotychczasowych spotkaniach ligowych uzbierał 470 minut, nie zdobywając bramki ani nie notując asysty. W ostatnich tygodniach jego sytuacja zaczęła wyglądać lepiej. W październiku i na początku listopada regularnie pojawiał się w wyjściowej jedenastce, otrzymując coraz więcej minut od trenera Darko Milanicia. Maribor sprowadził go przede wszystkim po to, aby zwiększyć doświadczenie i jakość środka pola, dlatego trudno oceniać jego przydatność wyłącznie przez pryzmat statystyk ofensywnych. Portugalczyk odzyskał możliwość gry, ale na razie nie stał się jeszcze zawodnikiem, od którego zależą wyniki drużyny. W porównaniu z ostatnimi miesiącami spędzonymi w Legii i tak jest to dla niego wyraźna poprawa sytuacji.
Petar Stojanović – wrócił do Mariboru, ale wciąż czeka na debiut
Drugim byłym legionistą, który latem 2026 roku trafił do Mariboru, jest Petar Stojanović. Reprezentant Słowenii został wypożyczony z Legii do końca sezonu 2026/27. W Warszawie wystąpił w 26 spotkaniach, strzelając jednego gola i notując jedną asystę. Jego pobyt przy Łazienkowskiej trudno uznać za szczególnie udany, zwłaszcza że sprowadzano go jako zawodnika z dużym doświadczeniem we włoskich rozgrywkach. Powrót do Mariboru, w którym rozpoczynał seniorską karierę, miał pozwolić mu na odbudowanie formy i ponowne wywalczenie regularnych występów. Do tej pory nie udało się jednak zrealizować tego planu.
Słoweniec w obecnym sezonie nadal nie rozegrał ani jednego oficjalnego spotkania. Powodem jest kontuzja ścięgna Achillesa, która uniemożliwiła mu udział w pierwszych miesiącach rozgrywek. Dopiero 7 listopada znalazł się w kadrze meczowej Mariboru na spotkanie z Bravem, choć ostatecznie nie wszedł na boisko. Trener Darko Milanič wyjaśniał po meczu, że Stojanović dopiero dzień wcześniej po raz pierwszy wziął udział w treningu z zespołem, a wcześniej pracował indywidualnie. Szkoleniowiec liczy, że podczas listopadowej przerwy reprezentacyjnej obrońca będzie mógł stopniowo wracać do rytmu meczowego. Na razie jego wypożyczenie trudno więc oceniać pod względem sportowym. W przeciwieństwie do Gonçalvesa nie miał jeszcze okazji pokazać, czy zmiana klubu rzeczywiście pomoże mu odzyskać formę.
A co ze Steve’em Kapuadim i Jean-Pierre’em Nsame?
Dwóch innych zagranicznych zawodników, którzy opuścili Legię w 2026 roku, nadal występuje w Ekstraklasie. Steve Kapuadi w lutym przeniósł się do Widzewa Łódź, natomiast Jean-Pierre Nsame po zakończeniu kontraktu w Warszawie podpisał umowę z Pogonią Szczecin. Obaj pozostali więc na polskich boiskach, a ich występy kibice Legii mogą obserwować znacznie łatwiej niż poczynania zawodników, którzy wyjechali za granicę.
