Odeszli z Cracovii. Jeden kosztował 3 miliony euro, drugi strzela w Hiszpanii. Co u pozostałych?

Filip Stojilković po zaledwie pół roku w Cracovii został sprzedany do włoskiej Pisy za około trzy miliony euro. W Serie A nie zdobył ani jednej bramki, ale po wypożyczeniu do Rapidu Bukareszt ponownie zaczął trafiać do siatki. Mikkel Maigaard pozostał w Krakowie i występuje w Wieczystej, Pau Sans zdobywa bramki dla Realu Saragossa, a Milan Aleksić wrócił do Serbii. Dwóch innych byłych zawodników Pasów spotkało się natomiast w Polonii Warszawa. Sprawdziliśmy, jak radzą sobie zagraniczni piłkarze, którzy opuścili Cracovię w 2026 roku. Niektórzy znaleźli kluby, w których grają znacznie więcej niż przy Kałuży, ale nie wszystkim kolejne transfery pomogły w odbudowaniu kariery.

Filip Stojilković – trzy miliony euro, trzynaście meczów bez gola w Serie A i przeprowadzka do Rumunii

Cracovia zapłaciła za Filipa Stojilkovicia około 300 tysięcy euro, a już po pół roku sprzedała go za kwotę szacowaną na trzy miliony. Szwajcarski napastnik trafił do Krakowa latem 2025 roku z Darmstadt 98 i szybko stał się jednym z najważniejszych zawodników ofensywnych zespołu. W dziewiętnastu oficjalnych spotkaniach zdobył siedem bramek i zanotował trzy asysty, zwracając uwagę klubów z mocniejszych lig. Pod koniec stycznia zainteresowanie skonkretyzowała Pisa, walcząca o utrzymanie we włoskiej Serie A. Cracovia 30 stycznia ogłosiła jego sprzedaż, potwierdzając, że była to trzecia najwyższa transakcja wychodząca w historii klubu, po transferach Bartosza Kapustki i Krzysztofa Piątka.

Przeprowadzka do Włoch szybko okazała się znacznie trudniejszym wyzwaniem niż gra w Ekstraklasie. Stojilković rozegrał trzynaście spotkań Serie A, spędzając na boisku 660 minut. Osiem razy rozpoczynał mecz w podstawowym składzie, ale nie zdobył ani jednej bramki. Pisa miała problemy ze skutecznością całej drużyny, natomiast napastnik sprowadzony za kilka milionów euro nie potrafił poprawić jej sytuacji. Już latem zaczęto rozważać kolejną zmianę klubu. 6 sierpnia Pisa oficjalnie poinformowała o wypożyczeniu Szwajcara do Rapidu Bukareszt. W umowie znalazła się opcja wykupu przez Rumunów oraz możliwość późniejszego odkupu zawodnika przez włoski klub. Stojilković nie potrzebował w nowym otoczeniu wiele czasu, żeby ponownie zacząć zdobywać bramki. W pierwszych jedenastu spotkaniach rumuńskiej SuperLigi zanotował cztery trafienia i jedną asystę, spędzając na boisku ponad 900 minut. Szczególnie dobrze wypadł przeciwko Universitatei Cluj, kiedy dwukrotnie wpisał się na listę strzelców w wygranym 4:3 meczu. Trafiał również przeciwko Universitatei Craiova oraz FCSB.

Mikkel Maigaard – w Cracovii zdobywał bramki, w Wieczystej nadal na nie czeka

Mikkel Maigaard nie musiał wyprowadzać się z Krakowa, żeby zmienić klub. Duńczyk, który od lutego 2024 roku reprezentował Cracovię, w styczniu zdecydował się na transfer do Wieczystej. Dla wielu kibiców była to zaskakująca decyzja. Pomocnik należał przecież do najczęściej wykorzystywanych zawodników Pasów, a w 68 oficjalnych spotkaniach zdobył osiem bramek i zanotował dziesięć asyst. Potrafił organizować grę, wykonywać stałe fragmenty i zapewniać drużynie odpowiednią jakość w środku pola. Zamiast kontynuować występy w Ekstraklasie, początkowo wybrał jednak klub walczący o awans z jej zaplecza.

22 stycznia Cracovia oficjalnie potwierdziła sprzedaż Maigaarda. Wieczysta od kilku lat sprowadzała zawodników z doświadczeniem na najwyższym poziomie, a Duńczyk miał być jednym z liderów zespołu. Po wywalczeniu awansu do Ekstraklasy ponownie zaczął występować przeciwko najlepszym polskim drużynom. Co ciekawe, w nowym klubie ma jeszcze mocniejszą pozycję pod względem liczby rozegranych minut niż podczas ostatnich miesięcy przy Kałuży. W obecnym sezonie Maigaard regularnie rozpoczyna spotkania w podstawowej jedenastce i najczęściej pozostaje na boisku do końcowego gwizdka. Gorzej wyglądają jego statystyki ofensywne. Pomocnik nadal czeka na pierwszą bramkę w rozgrywkach 2026/27, choć w Cracovii potrafił regularnie uczestniczyć w akcjach zakończonych trafieniami. Nie oznacza to, że jego występy w Wieczystej są nieudane. Duńczyk nadal odpowiada za organizację gry, a jego przydatności nie da się mierzyć wyłącznie golami i asystami.

Pau Sans – z Cracovii na trzeci poziom w Hiszpanii. W październiku strzelił dwa gole w jednym meczu

Pau Sans pojawił się w Cracovii pod koniec stycznia 2026 roku na zasadzie wypożyczenia z Realu Saragossa. Hiszpański skrzydłowy miał zwiększyć możliwości ofensywne zespołu, który właśnie sprzedał Filipa Stojilkovicia do Pisy. W Krakowie otrzymał całkiem dużo szans, ale trudno uznać, że jego pobyt zakończył się sukcesem. Rozegrał czternaście spotkań Ekstraklasy, spędzając na boisku około 860 minut. Zdobył jedną bramkę, nie zanotował asysty i nie potrafił na dłużej przekonać do siebie sztabu szkoleniowego. Po zakończeniu sezonu Cracovia nie zdecydowała się na kontynuowanie współpracy. Sans wrócił do Saragossy, która znalazła się w wyjątkowo trudnej sytuacji. Klub mający za sobą wieloletnie występy w LaLidze spadł na trzeci poziom rozgrywkowy i rozpoczął sezon 2026/27 w Primera Federación. Dla 21-letniego zawodnika oznaczało to grę w niższej lidze niż Ekstraklasa, ale również możliwość częstszego występowania w dobrze znanym środowisku.

W Hiszpanii skrzydłowy zaczął częściej pojawiać się na liście strzelców. Szczególnie udany był dla niego mecz Pucharu Króla z Tudelano 27 października. Saragossa wygrała 4:0, a Sans zdobył dwie bramki, pierwszą z rzutu karnego, drugą po akcji zespołu. Kolejne trafienie zanotował 14 listopada w ligowym spotkaniu z Realem Jaén. Wszedł na boisko w 70. minucie, a osiem minut później wykorzystał jedenastkę, podwyższając prowadzenie Saragossy na 3:0. Mecz zakończył się zwycięstwem gości 4:0. Sans nie jest jeszcze piłkarzem, który regularnie rozpoczyna wszystkie spotkania w podstawowym składzie. Często pełni funkcję zmiennika, ale potrafi wykorzystać otrzymywane minuty. W Cracovii przez całą rundę zdobył tylko jedną bramkę. Po powrocie do Hiszpanii wyraźnie poprawił skuteczność, choć obecnie rywalizuje na trzecim poziomie rozgrywkowym.

Milan Aleksić – w Cracovii rozegrał niewiele ponad 200 minut. W Partizanie jest podstawowym zawodnikiem

Milan Aleksić trafił do Cracovii we wrześniu 2025 roku na zasadzie wypożyczenia z Sunderlandu. Serb wcześniej uchodził za jednego z ciekawszych młodych pomocników w swoim kraju, a występy w Radničkim Kragujevac pozwoliły mu przenieść się do Anglii. W Sunderlandzie nie zdołał jednak przebić się do podstawowego składu, dlatego wypożyczenie do Ekstraklasy miało zapewnić mu doświadczenie, którego brakowało na początku zagranicznej kariery.

Pobyt w Krakowie nie przyniósł oczekiwanych rezultatów. Aleksić wystąpił w sześciu spotkaniach ligowych, spędzając na murawie niewiele ponad 200 minut. Nie zdobył bramki ani nie zanotował asysty, a w kolejnych tygodniach coraz rzadziej pojawiał się na boisku. Już 25 stycznia Cracovia ogłosiła przedterminowe zakończenie wypożyczenia. Serb wrócił do Sunderlandu, jednak angielski klub nadal nie widział dla niego miejsca w pierwszym zespole. Latem ponownie został wypożyczony, tym razem do Partizana Belgrad. Transfer ogłoszono 18 czerwca, a umowa przewiduje możliwość definitywnego pozyskania zawodnika. Dla Aleksicia był to powrót do klubu, w którego akademii rozpoczynał karierę. W Partizanie otrzymał znacznie więcej możliwości gry niż w Polsce. W piętnastu spotkaniach serbskiej Superligi zdobył dwie bramki i zanotował asystę, spędzając na boisku około 790 minut. Regularnie pojawiał się również w podstawowym składzie.

Davíð Kristján Ólafsson – najpierw Grecja, później Polonia Warszawa

Davíð Kristján Ólafsson zostanie zapamiętany przez kibiców Cracovii przede wszystkim dzięki jednemu spotkaniu. 26 października 2024 roku Islandczyk zdobył trzy bramki przeciwko Motorowi Lublin, pomagając Pasom w efektownym zwycięstwie 6:2. Jak na zawodnika występującego najczęściej na lewej stronie defensywy lub wahadła był to wynik wyjątkowy. Ólafsson trafił do Krakowa na początku 2024 roku i przez kolejne dwa lata rozegrał 52 oficjalne spotkania, zdobywając pięć bramek i notując siedem asyst.

W styczniu 2026 roku Cracovia zdecydowała się na jego sprzedaż do greckiej AE Larisa. Islandczyk miał możliwość sprawdzenia się w kolejnym kraju, jednak pobyt w Grecji okazał się wyjątkowo krótki. Po zakończeniu sezonu ponownie zmienił klub, tym razem wracając do Polski. Latem podpisał umowę z Polonią Warszawa, która budowała kadrę z myślą o walce o awans do Ekstraklasy. W zespole ze stolicy Ólafsson szybko otrzymał miejsce w podstawowym składzie. W pierwszej części sezonu rozegrał kilkanaście spotkań Betclic 1. Ligi, spędzając na boisku ponad 900 minut. Nie zdobył bramki, ale uczestniczył w ofensywnych akcjach drużyny i zanotował asystę. Po okresie, w którym coraz trudniej było mu regularnie występować w Cracovii, w Polonii otrzymuje więcej szans. Co ciekawe, Islandczyk nie jest jedynym byłym piłkarzem Pasów, który w 2026 roku trafił do Polonii. We wrześniu dołączył do niego Henrich Ravas. Obaj jeszcze niedawno występowali w Ekstraklasie, natomiast obecnie pomagają warszawskiemu klubowi w walce o powrót na najwyższy poziom rozgrywkowy.

Boško Šutalo – po Cracovii ponownie wypożyczony. Tym razem do Arisu Saloniki

Boško Šutalo występował w Cracovii w sezonie 2025/26 na zasadzie wypożyczenia ze Standardu Liège. Chorwat miał za sobą doświadczenie zdobyte w Serie A oraz chorwackiej ekstraklasie, dlatego jego sprowadzenie miało pomóc w ustabilizowaniu defensywy. W Krakowie regularnie otrzymywał szanse, rozgrywając 27 spotkań Ekstraklasy i jeden mecz Pucharu Polski. Nie zdobył bramki, ale należał do częściej wykorzystywanych środkowych obrońców zespołu.

Po zakończeniu sezonu wypożyczenie dobiegło końca, a Cracovia nie zdecydowała się na definitywne pozyskanie Chorwata. Šutalo wrócił do Standardu, ale belgijski klub również nie zamierzał budować na nim defensywy. Przez kilka tygodni poszukiwano nowego pracodawcy, aż 24 sierpnia Aris Saloniki ogłosił jego wypożyczenie do końca sezonu 2026/27 z opcją wykupu. W Grecji obrońca stosunkowo szybko zaczął otrzymywać regularne szanse. W pierwszych sześciu spotkaniach ligowych spędził na boisku około 500 minut, a wszystkie mecze rozpoczynał w podstawowym składzie. Nie zdobył bramki ani nie zanotował asysty, ale jego zadania dotyczyły przede wszystkim gry defensywnej. W przeciwieństwie do kilku innych zawodników opisanych w tym zestawieniu Šutalo po odejściu z Polski nie miał dłuższej przerwy od regularnych występów. Zmienił klub i ligę, ale nadal rozgrywa większość dostępnych minut.

Jean Batoum – w Cracovii krótki epizod, na Węgrzech strzela jako rezerwowy

Jean Florent Batoum dołączył do Cracovii w lutym 2026 roku z izraelskiego FC Ashdod. Kameruński napastnik miał zwiększyć rywalizację w ofensywie, jednak jego pobyt przy Kałuży szybko zakończył się decyzją o wypożyczeniu. Już 16 lipca klub ogłosił przenosiny zawodnika do Nyíregyháza Spartacus, występującego w węgierskiej ekstraklasie. Umowa ma obowiązywać do końca sezonu 2026/27.

Batoum nie rozpoczął pobytu na Węgrzech jako podstawowy napastnik, ale potrafił wykorzystać kilka otrzymanych okazji. Już 15 sierpnia zdobył bramkę przeciwko Kisvárdzie, pomagając drużynie w zwycięstwie 2:1. Kolejne trafienie zanotował w spotkaniu z Paksi FC. Co ciekawe, w pierwszych meczach sezonu większość czasu spędzał na ławce rezerwowych. Wchodził na boisko przede wszystkim w drugich połowach, a mimo to zdołał dwukrotnie wpisać się na listę strzelców. Jego skuteczność jest więc lepsza, niż sugerowałaby liczba rozegranych minut. Nie oznacza to jednak, że stał się podstawowym zawodnikiem Nyíregyházy. W kolejnych tygodniach nadal najczęściej pojawiał się na murawie jako zmiennik. Kameruńczyk otrzymywał też okazje w Pucharze Węgier, gdzie dołożył następne trafienie. Cracovia może obserwować jego dalszy rozwój, ale dotychczasowe występy nie przesądzają jeszcze, czy po powrocie z wypożyczenia dostanie kolejną szansę w krakowskiej drużynie.

Maxime Dominguez – pół roku w Cracovii, później powrót do Portugalii

Maxime Dominguez spędził w Cracovii zaledwie jedną rundę. Szwajcarski pomocnik trafił do Krakowa pod koniec stycznia 2026 roku, mając za sobą występy między innymi w Miedzi Legnica, Gil Vicente, Vasco da Gama i Toronto FC. Miał pomóc w środku pola po odejściu Mikkela Maigaarda, jednak nie potrafił przekonać do siebie sztabu szkoleniowego. W trzynastu spotkaniach Ekstraklasy rozegrał niespełna 500 minut, nie zdobywając bramki ani nie notując asysty.

Na początku lipca Cracovia zdecydowała się na definitywne rozstanie z pomocnikiem. Dominguez podpisał kontrakt z Marítimo, które po trzech latach nieobecności wróciło do portugalskiej ekstraklasy. Dla Szwajcara była to przeprowadzka do ligi, którą znał już z wcześniejszych występów w Gil Vicente. W pierwszych sześciu meczach Primeira Ligi Dominguez spędził na boisku około 250 minut. Nie zdobył bramki, ale zanotował jedną asystę, którą zaliczył przeciwko FC Porto 10 października. Marítimo przegrało tamto spotkanie 1:2, a były zawodnik Cracovii pojawił się w podstawowym składzie i rozegrał 66 minut. W kolejnych tygodniach nadal nie otrzymywał jednak regularnych szans. Dominguez po raz kolejny zmienił kraj i klub w krótkim czasie, ale na razie nie znalazł miejsca, w którym mógłby występować co tydzień.

Gabriel Charpentier – po odejściu z Cracovii nadal czeka na swój moment

Gabriel Charpentier przychodził do Cracovii latem 2025 roku jako zawodnik z doświadczeniem zdobytym we włoskich rozgrywkach. Kongijski napastnik reprezentował wcześniej barwy Parmy i Frosinone, a w Serie B potrafił zdobywać bramki. Jego karierę wielokrotnie komplikowały jednak problemy zdrowotne. W Krakowie również nie zdołał wywalczyć regularnego miejsca w składzie. Przez cały sezon rozegrał zaledwie siedem oficjalnych spotkań, zdobywając dwie bramki i notując jedną asystę. 18 czerwca klub poinformował o zakończeniu współpracy. Charpentier przez kilka tygodni pozostawał bez pracodawcy, aż w sierpniu podpisał umowę z FC Argeș Pitești. Dla zawodnika oznaczało to powrót do Rumunii, gdzie wcześniej występował między innymi w Academice Clinceni. Początek sezonu nie przyniósł jednak oczekiwanej poprawy. Napastnik otrzymywał szanse, ale nie potrafił regularnie zdobywać bramek.

13 września podczas spotkania z FC Botoșani doszło do groźnie wyglądającego zdarzenia. Charpentier ucierpiał w jednym ze starć i po urazie głowy musiał opuścić boisko już w pierwszej połowie. Został przewieziony do szpitala na badania, pauzował przez trzy kolejki, a od tamtej pory pojawił się na murawie ledwie na 21 minut.

Henrich Ravas – w Cracovii rezerwowy, w Polonii Warszawa znów regularnie broni

Henrich Ravas jeszcze niedawno był jednym z najlepiej ocenianych bramkarzy Ekstraklasy. Słowak wyróżniał się podczas występów w Widzewie Łódź, skąd trafił do New England Revolution. Latem 2024 roku wrócił do Polski, podpisując kontrakt z Cracovią. W Krakowie nie zdołał jednak na stałe wywalczyć miejsca w podstawowym składzie. W ciągu dwóch sezonów rozegrał 27 spotkań Ekstraklasy, a na początku rozgrywek 2026/27 pozostawał przede wszystkim rezerwowym.

10 września został wypożyczony do Polonii Warszawa, gdzie miał rywalizować o miejsce w bramce zespołu występującego w Betclic 1. Lidze. Szybko otrzymał szansę debiutu. 19 września wystąpił przeciwko Chrobremu Głogów, zachowując czyste konto, a później regularnie rozpoczynał kolejne spotkania. Grał między innymi przeciwko Arce Gdynia, Pogoni Grodzisk Mazowiecki, Miedzi Legnica i ŁKS-owi Łódź. Ravas pomógł również Polonii w zwycięstwie 2:1 nad Koroną Kielce w Pucharze Polski. W listopadowym spotkaniu z Wartą Poznań ponownie zachował czyste konto, a Czarne Koszule wygrały 3:0. Słowak po miesiącach spędzonych na ławce rezerwowych Cracovii znów regularnie występuje, choć na niższym poziomie rozgrywkowym. Dla 29-letniego bramkarza najważniejsze jest obecnie utrzymanie miejsca między słupkami, szczególnie że wypożyczenie obowiązuje tylko do końca sezonu.

Jakub Jugas – po ponad czterech latach w Cracovii wrócił do Czech

Jakub Jugas opuścił Cracovię już zimą, a jego transfer został ogłoszony jeszcze w grudniu 2025 roku. Czeski obrońca przez ponad cztery lata występował w Krakowie, będąc przez długi czas jednym z podstawowych zawodników defensywy. W ostatnim okresie jego rola zaczęła jednak maleć. Jesienią sezonu 2025/26 praktycznie nie otrzymywał szans w pierwszym zespole, dlatego klub zgodził się na zakończenie współpracy. Jugas wrócił do Czech, podpisując kontrakt z FC Zlín. Dla 33-letniego wówczas zawodnika był to powrót do dobrze znanego klubu, w którym występował wcześniej. Wiosną 2026 roku ponownie zaczął grać na najwyższym poziomie rozgrywkowym, otrzymując szanse między innymi w spotkaniach ze Slavią Praga i Viktorią Pilzno. W sezonie 2026/27 nadal reprezentuje Zlín, choć nie zawsze rozpoczyna mecze w podstawowym składzie. Po kilku miesiącach praktycznie bez gry w Cracovii wrócił jednak do regularnej rywalizacji na poziomie czeskiej ekstraklasy. Jego historia różni się od przypadków młodszych zawodników, którzy opuszczali Kraków w poszukiwaniu możliwości rozwoju. Jugas miał za sobą wieloletnią karierę w Polsce i Czechach, a powrót do ojczyzny pozwolił mu kontynuować grę po utracie miejsca w składzie Pasów.

Podobne

AUTOPROMOCJA Masz dziecko w wieku 7–18 lat? Sprawdź bezpłatną grę edukacyjną Misja: Bezpieczni →