Henrique Arreiol ma za sobą ponad rok w Legii Warszawa, ale nadal nie wywalczył sobie stałego miejsca w podstawowym składzie. Portugalczyk, sprowadzony ze Sportingu jako inwestycja na przyszłość, w obecnym sezonie pojawiał się w lidze siedem razy, lecz wciąż pozostaje głównie zawodnikiem do rotacji. W rozmowie z Maciejem Frydrychem z „Przeglądu Sportowego” 21-latek przyznał, że nie przywiązuje się już nawet do swojej nominalnej pozycji. „Mógłbym występować w Legii nawet jako napastnik. Po prostu chcę grać” – powiedział.
Arreiol trafił do Warszawy w sierpniu 2025 roku po siedmiu latach spędzonych w strukturach Sportingu. Legia podpisała z nim czteroletnią umowę do czerwca 2029 roku. Michał Żewłakow przedstawiał go wtedy jako defensywnego pomocnika, który z czasem może też pełnić rolę bardziej kreatywnej „ósemki”. Portugalczyk miał 20 lat, doświadczenie w młodzieżowych reprezentacjach kraju i cztery występy w pierwszym zespole Sportingu. Nie przychodził jako gotowa gwiazda, ale jako zawodnik, którego warszawski klub chciał rozwijać u siebie. Na pierwszy oficjalny występ czekał do grudnia. W Lublinie przeciwko Motorowi od razu znalazł się w podstawowym składzie i rozegrał 82 minuty. Później szans było niewiele. W poprzednim sezonie zakończył ligę z czterema występami, w obecnym dołożył siedem kolejnych. Łączny bilans na poziomie Ekstraklasy to jedenaście meczów bez gola i asysty. Trudno więc mówić o zawodniku odstawionym całkowicie na bok, ale równie trudno uznać, że po ponad roku pobytu przy Łazienkowskiej zrobił już krok, którego po nim oczekiwano.
Sam Arreiol nie szuka prostych wymówek. W rozmowie z „Przeglądem Sportowym” wskazał różnice pomiędzy futbolem, do którego był przyzwyczajony w Portugalii, a grą w Polsce. Najmocniej odczuwa intensywność. Legia Marka Papszuna ma grać agresywnie bez piłki, szybko doskakiwać do przeciwnika i nie pozwalać sobie na spokojniejsze fragmenty. Portugalczyk przyznaje, że właśnie w tym elemencie musi nadrobić najwięcej. Papszun pracuje z nim szczególnie nad zachowaniem bez piłki, a dla pomocnika wychowanego w Sportingu jest to obecnie ważniejsze niż efektowne zagrania z futbolówką przy nodze.
Legia Warszawa ma wybór, a Portugalczyk nie jest główną opcją
W Legii problemem pozostaje również konkurencja. Na pozycji Arreiola są zawodnicy bardziej doświadczeni, z Damianem Szymańskim na czele, a Papszun korzysta w środku pola z kilku różnych profili. Portugalczyk nie zamierza jednak ograniczać swoich możliwości do jednej roli. W przeszłości trenował i grywał na środku obrony. Gdy w wywiadzie pojawił się temat podobnej drogi do Renato Veigi, Arreiol odpowiedział, że zagrałby nawet z przodu. Nie brzmi to jak deklaracja zmiany pozycji, bardziej jak sygnał piłkarza, któremu zależy przede wszystkim na minutach.
Arreiol ma 21 lat, kontrakt ważny jeszcze przez niemal trzy sezony i czas, żeby wywalczyć mocniejszą pozycję. Przy pierwszej drużynie jest jednak już na tyle długo, że określenie „projekt na przyszłość” powoli przestaje wystarczać. Legia sprowadzała go z akademii jednego z najlepszych klubów szkolących w Europie, a następnym krokiem powinno być regularne granie. Najlepsza baza treningowa nie zastąpi minut w oficjalnych meczach. Arreiol nie daje sygnału, że myśli o wyjeździe. Mówi dobrze o klubie, Warszawie i warunkach do pracy. Teraz musi przekonać Papszuna, że potrafi utrzymać wymaganą intensywność od pierwszej do ostatniej minuty. Gdy zacznie regularnie dostawać szanse, dopiero wtedy będzie sens rozstrzygać, czy najlepiej wygląda jako „szóstka”, „ósemka”, stoper czy awaryjne rozwiązanie wyżej. Na dziś brakuje mu przede wszystkim ciągłości gry.
